Puan
8.510 üzerinden
Wildcard – Kitap YorumuEdebiyat
Herkese selam! Bir haftadır yorumu gireceğim diyordum ama güneşi zor buldum evde. Fotoğraf çekemediğim için bir gecikme oldu. Merakla, sabırla bekleyenlere ve özelden sürekli mesaj atanlara teşekkür ederim. Nihayet çoğu kişinin ilk kitaba göre beğenmediği ve sönük bir finalle bitmiş olarak nitelendirdiği, benim içinse serinin en güzel kitabı olan, ayıla bayıla okuduğum kitapla karşınızdayım! Warcross’un devamı: Wildcard.
Arka kapağı aşağıya bırakıyorum.
“Her şey mümkün. Bu sefer hayatları pahasına bir oyun başlıyor.
Emika Chen, Warcross Şampiyonası’ndan sağ çıkmayı zar zor başarmıştı. Artık Hideo’nun yeni NöroLink algoritmasının ardındaki gerçeği bildiğinden, bir zamanlar hayranlık duyduğu, kendi tarafında olduğunu sandığı kişiye güvenemiyordu.
Hideo’nun planlarını durdurmak için Emika ve Anka Süvarileri bir araya gelecekti. Fakat bilmedikleri bir şey vardı: Tokyo’nun neon ışıklı sokaklarını tehdit eden yeni bir tehlikeyle karşılaşacaklardı. Birileri Emika’nın başına ödül koymuştu ve Emika’nın hayatta kalmak için tek şansı Sıfır ve acımasız Kara Zırhlar’dı. Ancak Emika, Sıfır’ın aslında göründüğü gibi biri olmadığını çok geçmeden fark edecek ve koruması altına girmenin bir bedeli olacağını öğrenecekti.
Bir ihanet zincirinin ortasında, özgür iradenin geleceği tehlike altındayken Emika, sevdiği adamı durdurmak için ne kadar ileri gidecekti?”
Kitap aşırı akıcıydı. Öyle ki kitabın neredeyse tamamını bir günde bitirdim. Kitapta beni etkileyen, gözlerimi dolduran ve beni ağlatan çok nokta oldu. İlk kitaptan beri hackerimiz Sıfır’ı merak ediyordum ve onu tam anlamıyla tanıyabilmek beni çok sevindirdi. Bu serinin abi- kardeş konusunda verdiği hissiyat benim için Naruto’da Sasuke ve İtachi’nin verdiği hissiyata çok yakın. Aklıma sürekli onlar geldiğinden gözlerim dolu dolu
Joker Oyuncunun Hikayesi
Son zamanlarda okuduğum en iyi bilim kurgu
kitabı!
Warcross:Bir Sanal Gerçeklik Oyunu Ve Wildcard:Joker Oyuncunun Hikayesi İKİLEMESİ
Hideo Tanaka'nın tasarladığı Warcross oyunu Nörolink gözlüklerle oynanıyor. Şimdiyse Hideo 21
yaşında ve bu gözlükler aracılığıyla dünyaya
hükmediyor. Nörolink gözlük veya lensleri
takan kişiler anında sanal evrene adım atıyor
ve beynin istekleri doğrultusunda kendi evrenini
kontrol edebiliyor.Oyundaki amaç; kendi takımının
cevherini kaptırmadan karşı takımın cevherini
elde etmek.(Cevher takım kaptanının başının üzerinde süzülen parlak taş)
Ana karakterimiz Emika Chen, çok iyi bir
Warcross oyuncusu fakat maddi imkanı ve
sabika kaydı el vermediği için oyunu daima kaçak yollardan oynar. Yanlışlıkla oyunu hackleyen Emika'nın kimliği deşifre olur. Ve Dünya gündemi haline gelir. Hideo Tanaka' da bu kadar yetenekli bir insanla tanışmak ister. Kurgu bu şekilde başlar. Tamamen orijinal ve sürükleyici bir seriydi. Okuduğum ilk Marie Lu eseri tek kelimeyle BA-YIL-DIM 
Warcross - Bir Sanal Gerçeklik Oyunu 
Wildcard 
Marie Lu
Warcross - Bir Sanal Gerçeklik Oyunu Wildcard Marie Lu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
*D i p n o t*
Evet, uzuuun zaman sonra kitabı nihâyet bitirebildim:D Kitap resmen elimde süründü fakat yanlış anlaşılmasın, kötü olduğu için değil; kitabı büyük bir hayranlıkla okurken 28 Ocak tarihinde hayatıma aniden Harry Potter girdiği için. Yaklaşık 2 aydır ilgilendiğim tek şey Harry Potter♡ Bu muhteşem kitabı -Wildcard- bile okuyamadım düşünün. Her neyse. Artık incelememize geçelim.
◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇
KİTAP ELBETTE MUHTEŞEMDİ!
Zaten Warcross kitabının şimdiye kadar okuduğum en güzel kitap olduğunu söylemiştim. Ne yalan söyleyeyim, bunu yazarken içimden "Umarım Wildcard da ilk kitap gibi güzeldir. Bu seriyi iyi hatırlamak istiyorum." demiştim. Buradan -her ne kadar görmeyecek olsa da- Marie Lu hanıma bir kez daha teşekkürlerimi sunuyorum. Beklentilerimi boşa çıkaramadığın için teşekkür ederim tatlı kadın, muhteşemsin♡
Kitap beni tekrar tekrar, tekrar tekrar şaşırtmaya devam etti. Her seferinde "Şimdi ne olacak??" dedirtti ve bu şaşkınlıklar beni elbette kitaba daha çok bağladı. Sayfaları çevirdikçe şok olmaya devam ediyordum ve beni şok eden kitaplara bayılırım.
Olumsuz olarak görebildiğim tek bir şey var: Kitap gelişme bölümünde beni çok kez şaşırttı, doğru. Fakat aynı şoku finalde yaşayamadım. Kapanış sahnesinde de bir bomba görmek isterdim açıkçası. Bu şekilde kötü olduğu için değil ama bir şekilde son gol atılsaydı ve ben kitabı bu şekilde kapatsaydım bir tık daha hoşuma giderdi. Neyse, böyle de çok güzel.
Kitabı okumaya niyetiniz varsa hiç durmayın, hemen okuyun!
İyi okumalaaarr :)
Warcross beklediğimden daha sürükleyici ve heyecanlıydı. Bitirdikten sonra aklımın bir köşesinde sürekli Wildcard’ı okumak vardı, anca vakit bulabildim.
İlk kitap Hideo’nun gizli planını ve Sıfır’ın gerçek kimliğini öğrendikten sonra bitmişti. İkinci kitapta ise olaylar hız kesmeden devam etti. Nörolink sayesinde suçlarını itiraf edenler ve ihbarda bulunanların sayısı gittikçe artmıştır. Sadece Emika gibi beta lensleri kullanan çok ufak bir kesim bu etkinin altında değildir. İki tarafın da kendince planları vardır ve Emika planlara dahil oldukça kimsenin göründüğü gibi olmadığını farkedecektir.
Wildcard gibi yapay gerçekliğe dayanan kitapları okurken kafamda hep sorular oluyor. Oyuncular oldukları yerde Warcross oyununu oynayabiliyorlar ama bedenleri külçe gibi oldukları yerde duruyor. Bu bedenlerin savunmasızlığı yüzünden sahnelere odaklanmakta sıkıntı yaşıyorum Ayrıca
karakterlerin kendilerini istedikleri şekle sokacak şekilde avatar oluşturmaları ve onlara bakanları hacklemelerinin mümkünlüğü beni biraz dehşete sürüklüyor. Galiba sanal gerçeklik benim için fazla yorucu
Wildcard, Warcross kadar sürükleyici olsa da nedense ilk kitaptaki tadı alamadım. Aslında yeni hikayeler ve geçmişten genel gizemler kitabı okurken keyif verdi ama en sonunda nedense her şey çok çabuk olup bitmiş gibiydi. Bir kitabı bitirdiğimde her olayın dünyanın başlangıcından itibaren açıklanmasını beklemiyorum ama Sasuke ile ilgili ortaya çıkan onca şeyden sonra Hideo ve ailesinin ufak da olsa bir sahnesini okumak isterdim. Çocuk Lucy’nin flash belleğe dönüşmesi gibi bir evrim geçirmiş ve bunu sindiremedim açıkçası
Ayrıca artık esas karakterlerin herkesin seçimlerini üstlenmesinden, başkaları yerine kendilerini feda etmesinden sıkıldım. Kimse bir kişi için kendini ateşlere atmıyor. Orada
Warcross kitabının devam kitabı da hiç beni hayal kırıklığına uğratmadı. Yine 10 üzerinden 10luk bir kitaptı. Ilk kitap gibi okuma hızı yine aynıydı. Hep daha sonra ne olacak merakından 1 bölüm daha okuyayım diye diye kitap bitti.