Yarın Çok Uzaktı
Elif Yılmaz GöktanYazar:
Elif Yılmaz Göktan
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yarın Çok Uzaktı / Elif Yılmaz Göktan
Yarın Çok Uzaktı, sayfaları çevirdikçe yalnızca bir hikâye okumuyor,insan ruhunun karmaşık ve yer yer çelişkilerle dolu labirentinde yapılan bir yolculuğa
Doksanlı yılların İstanbul’u…
Zaman değişir mekanlar değişir insanlar değişir ama iyileştirmez, belki alıştırır çokça. İnsanın yaraları geçmez, unutulmaz ama birlikte yol almaya alışır insan.
Kitabın içindeki kadın anlatıcı geçmişiyle yüzleşirken, okuyucuyu da içsel bir yolculuğa çıkarıyor. Büyük bir tutkuyla yaşadığı ama kaybettiği aşkı anlatırken, o dönemin hatıralarını yaşıyor adeta. İnsanlar gider ama hatıralar kalır. Eski mekanlar, sokaklar, şarkılar, kokular insanı geçmişin bir anına atar. İnsanın elinde ise duygular kalır.
Leyla, Levent, Can ve diğerleri…
Herkesin herkesten bir beklentisi olduğu bu hayattan alacağımız çok. İkili ilişkilerdeki inişli çıkışlı güzergah bazen çok yoruyor her birimizi. Mutlu son’lara rastladığımız tek yer masallar oluyor. Gerçek hayat daha çok mutsuzlukların toplamı sanki. Herkes sevilmek istiyor bu hayatta. Öyleyse bunca mutsuzluk neden sorusu akıllarda.
İlişkileri belki de kalabalık yaşadığından insanlar istikrarlı olamıyordu dedim okurken. Çok kişinin işin içinde olduğu ilişkiler bence gizliliğini koruduğu sürece güzeldi. Burada gizlilikten kastım, her güzel detayın herkesçe bilinmesine gerek olmadığı ile ilgili.
Yaşamda ne olursa olsun her yeni karar yeni bir hayatın habercisidir ve insan kitabın sayfalarını çevirdikçe yol alabilir bu hayatta.
Ve herkes dokunduğu hayatlara bıraktığı parçasıyla, bir diğerini var ediyordu. Aslında hepimiz, birbirimizden izler taşıyan bütünleriz…
"YARIN ÇOK UZAKTI"
"En kötüsü de geliyorum diye bağıran şeyleri göremeyen ve ağır bedeller ödemek durumunda kalan bu çocukları çaresizce seyretmekti. Tecrübe yaşanarak kazanılıyordu.
Yarın bazen bir zaman dilimi degil, bir ihtimaldir. Ve bazı hayatlarda o ihtimal hep uzakta durur.
Yarın Çok Uzaktı, geçmişin gölgesinde kalan, bugünü sessizlikle yaşayan ve geleceği hep erteleyen bir ruh hâlinin romanı. Yazar, bu kitapta yüksek sesle anlatılan olaylardan çok, içte birikenleri yazıyor. Söylenmeyenler, yarım kalanlar, cesaret edilemeyen adımlar kitabın asıl yükünü taşıyor.
Roman, dışarıdan bakıldığında sakin görünen ama iç dünyasında sürekli bir hesaplaşma yaşayan bir hayatın etrafinda şekilleniyor. Günlük akış sürerken, karakterin içindeki durgunluk ve sıkışmışlık giderek belirginleşiyor.
Zaman ilerliyor, insanlar yollarına devam ediyor; o ise çoğu zaman kendi hayatının kıyısında kalmış gibi hissediyor. Bu durgunluk sadece bireysel bir yalnızlığı degil, toplumun dayattığı beklentilerin ve "hayat böyle yaşanmalı" kalıplarının insanda bıraktığı yıpranmayı da görünür kılıyor.
Yarın Çok Uzaktı, umut vaat eden bir roman değil belki.Ama gerçek. Hayatın her zaman toparlanmadığını, her şeyın bir anda düzelmediğıni kabul eden bir yerden konuşuyor. Ve bazen tam da buna ihtiyaç duyuyoruz: Teselliye değil, anlaşılmaya.
Bu kitap, hızlı okunup geçilecek bir hikâye değil. Yavaş okunmalı. Duraklayarak, altını çizerek, ara ara kendine bakarak.. Çünkü anlattığı şey, bir karakterden çok, birçok insanın içinde taşıdığı o sessiz bekleyiş.
Bu kitapta beni en çok etkileyen şey, karakterin kendi kendine açtığı yollar oldu. Hikâye sakin ilerliyor ama bu sakinliğin içinde sürekli insanın içini sıkan bir döngü var. Okudukça “neden bu kadar zorluyorsun?” diye sordum kendi kendime. Bazı yolların bu kadar çetin seçilmesi, hikâyeye güçlü bir iç gerilim katıyor.
Ana karakterin hırsı, kararlarını daha en baştan ağırlaştırıyor. Akışına bırakabileceği anlarda bile diretiyor, kontrol etmeye çalışıyor, vazgeçmiyor. Bu hâliyle güçlü görünse de içten içe kendini tükettiğini hissettiriyor. En çok da bu yanına kızdım.
Hikâye büyük olaylarla değil, küçük ama kalıcı izler bırakan anlarla ilerliyor. Söylenmeyen sözler, yarım kalan hisler ve ertelenen duygular anlatının temelini oluşturuyor. Bitirdiğimde bana daha çok insanın kendiyle yaptığı sessiz hesaplaşmaları düşündüren, sakin ve içe dönük bir hikâye olarak kaldı.
Puan vermedi·180 syf.··
Beğendi
·2026 13. kitabı
·21 saatte okudu
·Okunma: 03 Şubat 2026 18:27
"Yitirilen insanlarla ama yitirilmeyen duygularla dolu bir yalnızlık..."
#YarınÇokUzakta doksanlı yıllarda İstanbul'un gözde eğlence mekanlarında özgür ve tutkulu bir şekilde aşkının
Yarın Çok Uzaktı bizi Leyla'nın iç dünyasına yaklaştıran bir roman. En başta bir aşk romanı okuyacağımı düşünürken ilerleyen sayfalarda sebebini sonradan öğrenen terk edilmiş bir kadın, sırlar, yüzleşmeler ve içsel hesaplaşmalarla dolu bir roman okudum aslında.
Aşk her zaman iyileştirmiyor; bazen en derin yarayı da o açıyor. Karakterimiz Leyla’nın yaşadıkları boyunca, terk edilmenin içte bıraktığı boşluğu ve cevabı bilse de susmak zorunda kalmanın oluşturduğu yıpratıcılığı hissediyoruz. Yaptığımız seçimlerin bedelinin bazen hiç istemediğimiz şekilde karşımıza çıkabildiğini görüyoruz. Her istediğimizin iyi bir sonuç doğurmadığını, bazı şeylerin oluruna bırakılmasının gerektiğini de anlıyoruz.
Ve şunu da anlıyoruz ki hiçbir şey sonsuza kadar saklı kalmıyor. Leyla yıllarca bazı gerçekleri gizlemeye çalışsa da gerçek dönüp dolaşıp kızının karşısına çıkıyor; en büyük yara ise bazen istemesek de en sevdiğimiz yerde açılıyor.
Yarın Çok Uzaktı – Elif Yılmaz Göktan
Bazen bir kitabı okumazsınız, onunla yüzleşirsiniz. Yarın Çok Uzaktı, daha ilk sayfalarda beni Leyla’nın zihnine, kalbine ve en çok da susturduğu yaralarına
Yazar Hakkında
Elif Yılmaz GöktanYazar · 0 kitap
Anadolu Üniversitesi, İletişim Bilimleri Fakültesi, Sinema Televizyon bölümünden mezun oldu. Öğrenciyken Atıf Yılmaz ve ekibiyle çalışmaya başlayarak sinemaya adım attı.
Ayrıca 2025 yılında katıldığı ‘5.Oğuz Atay Öykü Yarışması’nda’ Kanat Sesleri isimli öyküsüyle seçki kitabına girmeye hak kazandı.
