Çok düşündüm... bu sözlerim 40 yılık bir düşünmenin ürünüdür. Ateist olmayı, Allah'sız olmayı çok istedim.o zaman başıma buyruk yaşayacak, kimseye hesap vermiyecektim. Ama olmadı . Çünkü evrendeki muthiş düzen beni inanmaya mahkum etti.
"Evet bir allah var. Hemde erişilmez güce sahip bir Allah! Olmalı da... yoksa adaletsiz insanlardan kim hesap soracak?"
Başınızı dik tutun, yumruklarınızı da indirin.
kim size ne derse desin, sinirlerinize hakim olun.değişiklik olsun diye , kafanızla mucadele edin... öğrenmeye dirense de kafa denen şey iyi bir şeydir.
"Daha çok anat" dedim.
"Hoşuna gidiyor mu? "
"Çok elimden gelse seninle sekiz yuz elli
iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum."
"Bu kadar yola nasıl benzil yetiştiriz?"
"Gider gibi yaparız."