“İşte ben böyle bildiğin gibi:
Kaderi öpüp başıma komuşum.
Gülüşüm, oturuşum, konuşuşum,
Belli efendim, besbelli
Yaşamaktan soğumuşum.
Yaz yağmurları misali yıllarca
Yağmış durmuşum kendi içime.
Zaten dünya öyle dünya ki kim kime
Herkes kendi derdinde anca,
Herkesin yüreği lime lime…”
"Thomas Smith, Anne'e aşık mıydı?" diye sormuştum büyükbabama.
Eoin,"Hem evet hem hayır," diye cevap vermişti.
"Vay canına.Burada başka bir hikaye var," diye bağırmıştım.
"Evet. Var," diye fısıldamıştı Eoin."Harika bir hikaye."
Şimdi anlıyordum.
"Bir gün" demiştin, " güneşin batışını tam kırk üç kez görmüştüm! "
Sonra da şunları ekledin;
"Biliyor musun, insan üzgün olduğu zaman gün batımını çok sever."