Nesibe
@kitapoburu_10
634 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
32 Yıla Sığmış; Bir Çukurova Destanı..1000Kitap
Köy halkının sefaleti, ağaların tüm yöreye tamamen hakim olmasının verdiği bir isyanın hikayesidir bu..
Değirmenoluk Köyü'nün çocuklarından bir tanesidir İnce Mehmed. Kendisinin ve annesinin gördüğü şiddete dayanamayıp köyden kaçması ile başlar aslında sisteme olan ilk isyanı. Minik bir alevlenme ve yılların getirdikleri ile biranda herkese umut olur bu isyan..
Bu roman öyle bir tasvir ediliyor ki; sanki bir bedene bürünmüş de gözümüzde o kareler birer birer canlanıyor. Sesleri kokuları bile duyup hissedebildiğimiz bir başyapıt.
69 yıl önce yazılmaya başlamış bu eseri; hâlâ günümüzde bu kadar tazeliğini korumuş şekilde, akıcı, sürükleyici bir üslupla okuyup, şahit oluyor olabilmek tarifsiz bir duygu..
Peki havasını, dağlarını, köylerini, Çukurova'yı bu kadar detaylı bir tablo gibi çizen 
Yaşar Kemal karakterlerde de bunu yapmasa olmazdı tabii ki.. Durmuş Ali'si, Recep Çavuş'u, Kerimoğlu'su, Hüsnü Ana'sı, Topal Ali'si, Abdi Ağası, Hatçe'si, Iraz Nine'si ve tabiki ana karakterimiz İnce Memed'i.. İnce Memed, dünya klasiklerinde ki gibi en güçlü karakterdir ama tek farkla; İnce Memed bizim ve bizden biri.
Bir İnce Memed daha gelir mi bilmem ama bitmesin diye dua ederek, sindire sindire, her satırını sanki olayın içinde ben de varmışım gibi hissettiğim ve bu duyguyu iliklerime kadar yaşattığı için sonsuz minnettarım Yaşar Kemal 'e..
Ayrıca şunu da eklemeden geçmek istemiyorum bu yaşıma kadar okumamış olmanın verdiği pişmanlık içerisindeyim. Bu kitaba başlamama vesile olan arkadaşıma da sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Müsadenizle ben serinin ikinci kitabını okumaya koşuyorum..
Herkese keyifli okumalar diliyorum
Yaşar Kemal karakterlerde de bunu yapmasa olmazdı tabii ki.. Durmuş Ali'si, Recep Çavuş'u, Kerimoğlu'su, Hüsnü Ana'sı, Topal Ali'si, Abdi Ağası, Hatçe'si, Iraz Nine'si ve tabiki ana karakterimiz İnce Memed'i.. İnce Memed, dünya klasiklerinde ki gibi en güçlü karakterdir ama tek farkla; İnce Memed bizim ve bizden biri.
Bir İnce Memed daha gelir mi bilmem ama bitmesin diye dua ederek, sindire sindire, her satırını sanki olayın içinde ben de varmışım gibi hissettiğim ve bu duyguyu iliklerime kadar yaşattığı için sonsuz minnettarım Yaşar Kemal 'e..
Ayrıca şunu da eklemeden geçmek istemiyorum bu yaşıma kadar okumamış olmanın verdiği pişmanlık içerisindeyim. Bu kitaba başlamama vesile olan arkadaşıma da sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Müsadenizle ben serinin ikinci kitabını okumaya koşuyorum..
Herkese keyifli okumalar diliyorumReklam
Tatar Çölü, genç Teğmen Giovanni Droga'nın ilk atandığı yer olan Bastiani Kalesi'ne gitmek için bir eylül ayında yola çıkışı ile başlayan satırların; arkasında verilen kararların, yapılan seçimlerin, vazgeçişlerin, bilinmezliklerin eşlik ettiği o ikircikli kararsızlıkların, beklentilerin, kanser hücresi gibi büyüdükçe büyüyen lanet alışkanlıkların getirdiği acı bir yaşam öyküsüdür.
Dino Buzzati bu eserinde oluşturduğu metaforlarla, inşa ettiğimiz hayatımızı belli alışkanlıklar doğrultusunda nasıl dört duvar arasına sıkıştırıp neleri kaçırdığımızı vurgulamak istemiş aslında..
Oğuz Atay 'ın da 
Tutunamayanlar kitabında dediği gibi;
“Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım”
Bu alıntıdanda yola çıkarak, Giovanni Droga'nın bize öğrettiği, ömür hep bir şeyleri beklemekle geçiyor. Oysaki zaman kısıtlı geçen her saniye aleyhimize işliyor. Hayat kaçıyor yaşanmadan, yaşanamadan..
Bu hayatta kendi yaşantımıza uygun bir kitap seçmek zorunda olsaydık benimki, Tatar Çölü olurmuş. Okudukça kendimi bulduğum adeta Giovanni değil o romanın ana karakteri ben gibiydim. O Bastiani Kalesine atanmıştı, ben taşrada bir hastaneye.. 4 yıl sonra net gideceğim diye geldiğim bu yerde 6. yılımı bitirmek üzereyim. Okurken aslında ne kadar normalleştirdiğim bu düşüncelerimin bir alışkanlık ve olmayacağını bildiğim şeylere kapılmış giden bir sürü ümitlerimin olduğunu gördüm. Bu kitap benim için bir aydınlanma farkındalık oldu. Umarım sizlerde şimdi kalkıp harekete geçip her gün hayatınıza neşe ve güzellik katacak uğraşlar ve gayeler
Dino Buzzati bu eserinde oluşturduğu metaforlarla, inşa ettiğimiz hayatımızı belli alışkanlıklar doğrultusunda nasıl dört duvar arasına sıkıştırıp neleri kaçırdığımızı vurgulamak istemiş aslında..
Oğuz Atay 'ın da Tutunamayanlar kitabında dediği gibi;
“Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım”
Bu alıntıdanda yola çıkarak, Giovanni Droga'nın bize öğrettiği, ömür hep bir şeyleri beklemekle geçiyor. Oysaki zaman kısıtlı geçen her saniye aleyhimize işliyor. Hayat kaçıyor yaşanmadan, yaşanamadan..
Bu hayatta kendi yaşantımıza uygun bir kitap seçmek zorunda olsaydık benimki, Tatar Çölü olurmuş. Okudukça kendimi bulduğum adeta Giovanni değil o romanın ana karakteri ben gibiydim. O Bastiani Kalesine atanmıştı, ben taşrada bir hastaneye.. 4 yıl sonra net gideceğim diye geldiğim bu yerde 6. yılımı bitirmek üzereyim. Okurken aslında ne kadar normalleştirdiğim bu düşüncelerimin bir alışkanlık ve olmayacağını bildiğim şeylere kapılmış giden bir sürü ümitlerimin olduğunu gördüm. Bu kitap benim için bir aydınlanma farkındalık oldu. Umarım sizlerde şimdi kalkıp harekete geçip her gün hayatınıza neşe ve güzellik katacak uğraşlar ve gayeler
Müzik ruhun gıdası; Bedia Hanım ve Yoldaşı Udun Hikayesi1000Kitap
Türk edebiyatının ilk kadın romancısı olan Fatma Aliye Hanım'ın Udi, 4. romanıdır. Reşat Nuri Güntekin yıllar sonra kendisini etkileyen romanlar arasında Udi'yi de sayar.
Udi, müzik aşkının babadan kızına geçtiği, hayatını ut çalarak idame ettiren bir kadının yani Bedia'nın hikâyesidir. Tüm sermayesi,eğitimi olan güçlü bir kadının hikayesi.. Severek evlendiği eşi Mail tarafından aldatılmasıyla Bedia derin bir acı duyar ve hayat mücadelesi başlar.
•••
''Küllü şeyin siva'l-hıyaneti fi'l-hubbi yehtemilü"
(Aşkta hıyanetten başkası çekilir.)
•••
Müzik ruhun gıdasıdır. Aldatıldı, yarı yolda bırakıldı, sorumluluk yüklenip para kazanıp geçimini sürdürmeye çalıştı ama onu yolda bırakmayan ona dost olan onun acılarının dışarıya yansıyış biçimi oldu, udu.. Bu durumun en güzel özetini, Bedia hanımın sözleri ile bitiriyorum.
"Beni yalnız sen terk etmedin, benden yalnız sen geçmedin, bana hıyanet etmedin! Bir zaman zevk ve sefa kaynağım eğlencem oldun. Şimdi de geçim kaynağım, ekmek teknemsin. Benim yârim sensin!''
Keyifli okumalar diliyorum.