ars longa vita brevis
@kitapperver0
23 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Saçlarını bembeyaz ketenleştiren senelerin amansız faaliyetlerine karşı beyhude bir mücadele endişesinde değil. Onda tabiatın bahar ve güzündeki renklerin mensup oldukları mevsimlerle uyumunu kabullenmiş bir filozof tevekkülü var.
Sonsuzluk, halin ince makasıyla ikiye bölünemez. Mazi mevcut değildir. İstikbal ise henüz gelmemiştir ve bu yüzden de o bir “yok”tur.
Her zaman ne dersin sen: Kaza, hastalık, ecel, ölümün her türlüsü bir intihardır, değil mi? Ölüm, insanın gizli bir rıza ile yokluğa teslim oluşudur, değil mi? Yoksa, diyorsun, ölümün her darbesine mukavemet edilir. Hele menenjit gibi dimağ âfetlerinde sen çok haklı görünüyorsun. Vedia’nın içinde içinin en çukur ve kapalı yerinde bir his, ona "Yaşa!" demiyorsa bu kız ölecek. Bu hastalığa yakalanmasaydı başka şeyden, meselâ bir kazadan ölecekti, değil mi? İçimizin her an verdiği o "Yaşa!" emri verilmez olduğu an ya tedbirlerimiz eksilir, kazadan ölürüz ya mukavemetimiz eksilir, hastalıktan ölürüz, diyorsun. Yanılmıyorsun. Defterlerini okursan anlayacaksın ki, Vedia'nın içini kemiren bir yaşama kararsızlığı var. Üç buçuk senedir ben bu sallantıya şahit oldum. Hangi hâdise üzerine vapurda ona bir kriz geldiğini hâlâ bilmiyorum. Fakat işte o kriz, Vedia'nın içinde yokluğa teslim olmamak iradesinin parçalanmaya yüz tutuşudur. Menenjiti davet eden de kat'iyyen budur. Senin nazariyenle bütün hastalıklarda böyle ruh faktörleri bulunabilir. Doktorların “müsait zemin" dedikleri şey uzviyette değil, ruhtadır. Yahut ne birinde, ne ötekinde, fakat insandadır. İnsanı arayalım.
