Arzu Kapoglu
@kitappyorumluyorum
eski bankacı,her daim okur, yazar
lisanslı İİBF uluslararası ilişkiler
İstanbul
150 okur puanıNisan 2022 tarihinde katıldı
mirasEdebiyat
Altmışlı yıllarını süren boşanmış ve her biri kırklı yaşlarında olan üç çocuklu bir kadının çocukluk dramı. Torunlarıyla ve çocuklarıyla son derece tutarlı, diyaloğa açık ilişkilerinde özenli olan ana karakterimiz, kendi çekirdek ailesi ile ilgili çok sorunları olmuş, bir derginin yayın editörlüğünü yapan ayrıca edebiyat eleştirmenliği de yapan orta yaşlarında boşanmış ve sevgilisinden de ayrılan yalnız bir kadının hikayesi. Çocukken ruhuna sinmiş travmalara sebebiyle bu yaşlarda bile zaman zaman psikoloğa gitmesini zorunlu kılmıştır. Neydi bu acı belki de eylemin kendisinden çok, annesi tarafından görülmeyişi bir türlü yaşanan şeye son verilmesine neden olmaması idi. Büyüyünce dillendireceği zaman gelince annesinin en büyük korkusu erkeksiz kalmak ve etraf ne der olayıydı. Çocuğuma neler oluyor diyemeyen bana kalırsa da hasta ruhlu bir kadındı. Şimdi yıllar geçmiş bir miras olaylarıyla kardeşleriyle ve annesiyle olan bir yüzleşme bu. Kabul etmeyen bir anne fakat yine de torunlarıyla ve kızıyla ısrarla görüşmek istemesi. Yıllarca mecburen mesafelide olsa hem kardeşleriyle annesiyle babasıyla görüşmüş ama içindeki öfke, acı ,anlaşılamamanın verdiği mutsuzlukla uğraşmış durmuştur. Burada sıkıntılı durum iki kız kardeşi de anlamak duymak istemiyor babalarının da hakları olduğunu bir duyarsızlık,umursamama kitabı adeta, okurken sinir oluyorsunuz, üzülüyorsunuz, sonra yüzleşirken mücadelesine tanık olurken seviniyorsunuz. Miras kalan evlerin kendisine ve abisini biraz bertaraf ederek diğer kardeşlere, kızlara yani kayırılarak verilmesi annenin kurnazlığı diyorum çünkü kim benimleyse bizim kahrımızı kim çekiyorsa mallarımı ona veririm mantığını güdüyor fakat bizim mücadeleci kahramanımız kimseye hakkını bırakmıyor. Asıl sebep burada kesinlikle maddiyat değil, kardeş
Reklam
İstemsizEdebiyat
Yazarla tanışma kitabım oldu, Kavgam adlı kitaplarını duymuştum. Kısa kitabından başlamak istedim diğerlerine zemin olması açısından, diline ve anlatımına hakim olmak adına. Ben ce iyi de düşünmüşüm bazen sayfa sayısı kısa olması hemen bitebilecek sevide olamıyor,bu kitapta öyle çabuk çabuk okutmuyor. Yazar kendi yazma felsefesini anlatıyor ama dili öyle çok da kolay değil fakat dikkatli bir okumayla kendine ilgi çektirmeyi başarıyor,en azından benim için öyle oldu. Yazarak hem hayattan kaçıyor gibi hem de edebiyatın her yaşanılan olayın ortasında olduğundan bahsediyor başka yazarlardan da örnek veriyor. Milen Kundera nın Var olmanın dayanılmaz hafifliğini, Hamsun un Açlık kitaplarından etkilendiğini ve Ulysses i lise yıllarında okuyup bir şey anlamadığını ve tekrar tekrar okumasını anlatıyor. Yazmak onun için de varolmanın bir boyutu,gerçeklere yaklaşmasının ortamı olmuş. Neden yazıyorum mu, niçin yazmalıyım mı? Bir de yazmanın kimseden utanılacak bir şey kalmadığında göze görülür olması meselesi var ki, burası da kafa karıştırmıyor değil. Tüm yazanların kendince nedeni vardır, benim de var,yazıyor musunuz bilmiyorum eğer öyleyse siz neden yazarsınız? yorumlarda buluşalım. 
Karl Ove Knausgaard
Karl Ove Knausgaard