Rezan Farqîn
@kitapsizadam
Yasaklanmış bir ülkedir gözlerin,
Geçit vermez yerleşik sevdalara
Güneşe Sevdalı Çocuklar
Helbest u Şiir
Farqîn Kürdistan Eyaleti
AMED, 13 Aralık 1986
37 okur puanıAğustos 2021 tarihinde katıldı
Ben hep 12 yaşındaydım… Sağımda polis, kolumda kelepçe, önümde karanlık bir sokak… Çocukluğum toprağa gömülmüş, oyunlarım barut kokusuna karışmıştı. Kimileri için 12 yaş kalemin, defterin, rengârenk hayallerin çağıydı, ama bana yasaklı kitaplar, kapatılan kapılar, yıkık duvarlar ve susturulan çığlıklar düştü. Benim bayramlık ayakkabılarım olmadı, benim balonum gökyüzüne uçmadı, benim ellerim demir soğukluğuyla tanıştı. O yaşı bir daha hiç büyütemedim; çünkü kelepçeyi taktıkları an çocukluğumun sonunu yazdılar. Beni büyüten ne zaman ne de yıllar oldu; beni büyüten yasaklar, baskılar, hücre duvarlarına sinen çığlıklar oldu. Ve ben hâlâ 12 yaşındayım, hâlâ o çocuğun gözlerindeyim: yaslı, dirençli, illegal ve asla boyun eğmeyen…
Yılmaz Güney
Yılmaz Güney
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bizim yolumuz dikenlidir kardeşim,
bu yolda gül arayanın eli kanar,
ekmeğini gökten bekleyen aç kalır.
Bizim yolumuzda yürüyen, gövdesini ateşe atar,
çünkü bu yolun sonunda cennet değil,
alın teriyle yoğrulmuş bir halkın özgürlüğü vardır.
Ayağını seven gelmesin,
yüreğini korkulara teslim eden hiç uğramasın.
Bu yol, geceleri zindan kokar,
gündüzleri darağacı gölgesinde uzar.
Ama bil ki, düşen her yiğidin ardından
binlercesi yeniden doğrulur,
çünkü devrim bir bayrak gibi elden ele taşınır.
Bizim yolumuzda umut,
en ağır zincirleri kıran sessiz bir çığlıktır.
Bizim yolumuzda kavga,
çocukların gözlerinde yarınlara dair yazılmış
en temiz manifestodur.
Gelmek isteyen bilsin:
dikenlere basmadan gül koklanmaz,
ölümü göze almadan yaşam kazanılmaz,
ihanetin bıçağını göğsünde kırmadan dost olunmaz.
Ve unutma:
Bizim yolumuz dikenlidir,
ama bu dikenlerin ardında
özgürlüğün, eşitliğin ve halkın onurunun
Ara sıra düşmüş taklidini yapacaksın ki, yanındakiyle yolunu ayırman gerektiğinde kendi ayaklarıyla gelsin sana; çünkü düşerken uzatılan eller samimiyeti, çevrilen yüzler ise kaypaklığı gösterir. Adam dediğin zor günde belli olur, düştüğünde omzunu veren dost, kalktığında yanında dimdik duran yoldaş olur. lakin menfaatin rüzgarına kapılan kaypaklar, düşüşünü fırsat, kalkışını kıskançlık görür. O yüzden ara sıra tökezleyeceksin; çünkü gerçek dostun nefesini yanında hissedersin, kaypağın ise yüzündeki maskesi tek hamlede düşer.
Seni sevmek nedir bilir misin,
Bir yasaklı bakışın gölgesinde yanmak,
Gözlerin geceyi boğar,
Her kıvılcımıyla yüreğe dokunur.
Sokaklar dikenli tel gibi,
Her köşesi puslu bir korku,
Karanlık çığlık taşır duvardan duvara,
Ve Silvan, kanla ıslanmış rüyalar kokar.
Sevdanın adı sürgün,
Aşkın bedeli zincir,
Gözlerin yasaklanmış kitap gibi,
Her satırında özgürlüğün çığlığı gizli.
Bela olur gecelerime,
Uykuya değil, direnişe çağırır,
Bir gençliğin ömrü sokak aralarında tükenir,
Ve her taşın altında kayıp bir isim yatar.
Silvan sen kokar sonra,
Çocukların suskun gözlerinden,
Annelerin ağıt dolu nefesinden,
Ve toprağa gömülmüş umudun inadından.
Seni sevmek nedir bilir misin?
Zincire rağmen özgür kalmak,
Yasaklara rağmen haykırmak,
Ve her karanlık sabahın ardından,
Yeni bir güneşi beklemek…
Biz kimseye yük olmamak için sırtımızı dağlara taşlara yasladık, ekmeğimizi küçülttük ama onurumuzu asla küçültmedik. Gençliğimizi heba ederken ne masadan kalktık, ne de başımızı eğdik. Sadece kendi alın terimizle yürüdük, kimseye muhtaç olmadan, kimsenin kapısında beklemeden. Ama siz bizim bu sessiz direnişimizi, bu dimdik yürüyüşümüzü para hırsı sandınız. Oysa biz paraya değil, insana değer biçerdik; biz altın yüzüklere değil, dostun gözlerindeki sadakate inanırdık.
Bizim gençliğimiz, harcanan sigara izmaritlerinde değil; sabaha kadar süren hayallerde, yürekten akan dualarda, yarınlara inançla yazılan defterlerde kaldı. Siz o defterleri hiç açmadınız, sadece sayfaların kenarında gördüğünüz boşlukları “hırs” diye okudunuz. Oysa biz “kimseye yük olmamak” için ne heveslerimizi söyledik, ne de kırık hayallerimizi gösterdik.
Unutmayın; biz paramızla değil, dik duruşumuzla büyüdük. Biz cebimize değil, yüreğimize yatırım yaptık. Ve siz yanıldınız… Çünkü biz gençliğimizi satmadık, yalnızca onurumuzu korumak için feda ettik.
Yılmaz Güney
Yılmaz güney kaleminden
Söz yazar 
Rezan Farqîn
Yılmaz Güney
Yılmaz güney kaleminden
Söz yazar Rezan Farqîn