Direnişe davet var!
Çelikten iradeyle büyüyen, gökyüzüne haykıran bir çağrı…
Özgürlükte umut var, umut bir bayrak gibi dalgalanır dağların zirvesinde.
Aslanın yuvası bozulmaz, Silvan’ın yüreği kuşatma tanımaz!
Barikat, taş değildir yalnızca…
Barikat, halkın öfkesidir, annelerin duasıdır, gençlerin hayalidir.
Barikat, bir çocuğun gözlerinde parlayan gelecektir.
Her taş, bir slogan; her sokak, bir meydan; her gölge, bir siper olur.
Silvan’da yükselir direnişin ateşi,
Bir yanımızda tarih, bir yanımızda yarın,
Kardeşlerimizin kanıyla sulanmış toprak,
Artık susmaz, artık geri dönmez!
Bize ölümü değil yaşamı dayatan barikatlardır,
Ve yaşam için direniş şarttır.
Silvan sokaklarında yankılanır:
“Ya özgürlük ya hiçlik!”
İhanet karanlıktır, direniş aydınlıktır.
Tanklar kenti kuşatır, fakat halkın yüreğini kuşatamaz.
Kurşunlar duvarları deler, fakat umudu kıramaz.
Barikat bir siper değil, barikat bir yemindir:
“Düşmeyeceğiz, susmayacağız, boyun eğmeyeceğiz!”
Silvan!
Adınla yazılır destanlar,
Barikatlarınla anlatılır kahramanlıklar,
Ve her sokak, tarihe kazınır isyanın nişanı gibi.