Silvan…
Senin adını duyanın yüreği titrer,
Çünkü bilinir ki senin taşların sır değil,
Her taşın altında bir beden,
Her sokağında bir isyan saklıdır.
Ey Silvan!
Sana suskunluk dayattılar,
Sana korku öğrettiler,
Evlerine baskın, çocuklarına zincir,
Toprağına kan, göğüne barut yüklediler…
Ama sen yine de diz çökmedin.
Silvan, sen mazlum değilsin!
Sen başkaldırının, direncin adısın.
Köylerini yaktılar, evlerini taradılar,
Ama yüreğini susturamadılar.
Çünkü senin damarlarında akan kan,
Bir halkın dirilişine yazılmış yemin gibidir.
Bu şehir,
Artık sadece taş duvarlar değil,
Bir hesabın, bir haykırışın mekânıdır.
Her kurşun izi bir belge,
Her yıkılmış duvar bir delildir.
Ey Silvan!
Bilsin herkes ki:
Seni yıkmak isteyenler unutsun,
Sen küllerinden doğan bir isyansın.