Kitapyorumu.n
@kitapyorumu_n
Yazdığınız kitaplarla ve diğer sosyal medya hesaplarınızla ilgilenmiyorum. Lüten bunlarla ilgili ısrarcı mesajlar atmayınız. Teşekkürler.
Türkolog/Öğretmen
Ege Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
İzmir, 17 Ağustos 1983
147 okur puanıEkim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dikkat! Romanla ilgili ipucu içerir.Roman
Beş Sevim Apartmanı gibi bu da yine 7-8 yıl önce okuduğum bir kitaptı. Birkaç ay önce tekrar okudum. Tam da Mine Söğüt tarzında bir kitap. Yer yer biraz gerilimli, insanı rahatsız edici sahneler var. Romanda Zaman Dayı, Halat Niyazi, Botan, Hüsran, Kambur gibi karakterler vardır. Bir de 1800'lerin sonlarında doğan cellat Leon ve ailesi. Bu kişilerin çoğu İstanbul'da yeraltındaki dehlizlere girip dehlizin diğer ucundaki kimsesizler mezarlığına(eskiden cellat mezarlığıymış) çıkar. Hepsi de hayatla sorunu olan tiplerdir. Kimi deli, kimi hapishane kaçkını(ki Zaman Dayı hapishaneden de bu dehlizler sayesinde kaçmıştır), kimi çok fakir ve hastalıklı. Hepsinin farklı bir hikâyesi var ama bu hikâyeler birbirinden ayrı ayrı kalmış. Hepsinin dehlizleri kullanıp aynı yere çıkmak dışında olay örgüsünde fazla bir ortak yönü yok.(Sadece Halat Niyazi ve Zaman Dayı birbirini tanır). Keşke bir roman kurgusu içinde daha çok birleşebilselerdi. Halbuki kitap bir romandır aslında ama sanki kurgusal ve yapısal bazı sıkıntılar var gibi. Sanırım Mine Söğüt hikâyeye daha yatkın bir yazar. Beş Sevim Apartmanı'nda da ayrı ayrı hikâyeler anlatılıp sonunda biraz birleşir gibi olmuştu. "Şahbaz'ın Harikulade Yılı 1979" romanını ise okuyalı çok zaman oldu, pek hatırlayamıyorum. Tekrar okumak da ister miyim? Hayır. Okurken sıkıldığım bir kitaptı. Son olarak şunu da söylemek isterim: Kırmızı Zaman'ı ilk okuduğumda daha çok sevmiştim. Aklımda çok güzel bir roman olarak kalmış. Şimdi 7-8 sene sonra tekrar okuduğumda aynı şeyi hissedemedim. Kötü değil ama çok güzel de değilmiş aslında. Yine de Mine Söğüt'ü severim. 90'lı yılların sonlarında L-Manyak'tan bilen bilir; o, karikatürist Baruter'in eşi Miki'dir. Hatırlayan bir ben miyim? Sanmam. Bilen, hatırlayan yoruma bir kalp bıraksın.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitabı ve Mine Söğüt'ün Kırmızı Zaman adlı kitabını 7-8 sene önce okumuş ve tabii ki unutmuştum. Birkaç ay önce ikisini de tekrar okudum. Cihangir'deki Beş Sevim Apartmanı'nda psikiyatrik sorunları olan beş farklı insan ve bir de doktor(Doktor Samimi) vardır. Bu beş insanın hikâyesi anlatılır. Birisi önce kendi hikâyesini anlatır, ardından da o kişinin gerçek hikâyesi anlatılır. "Turuncu Perdeli Penceredeki Kadın ve Cinperi Yalanları" - "Turuncu Perdeli Pencerdeki Kadının Gerçek Hikâyesi" gibi. Aralara Doktor Samimi'nin günlükleri de girer. Herkesin kendi anlattığı hikâyesiyle gerçek hikâyesi birbirinden çok farklıdır ve bu insanların hepsi çocukluğunda çeşitli travmalar yaşamış, ailelerinden ilgi ve sevgi görmemiş insanlardır. Sonra apartmanda bir yangın çıkar ve kitap biraz şaşırtıcı bir sonla biter. Kitabı okuyacak olanlar için sonunu söylemeyeyim.
Dikkat! Romandaki olaylarla ilgli ipucu içerir.Gençlik
Rose 9 yaşındayken ilginç bir özelliğe sahip olduğunu fark eder. Yediği yiyeceklerden onları yapan kişinin ruh halini anlayabilmektedir. Böylece annesinin yaptığı yemeklerden annesinin bazı sırlarını öğrenir ama bunu yıllarca ona söylemez. Rose'un dedesinin de(babasının babası) benzer bir özelliğe sahip olduğunu kitabın sonlarına doğru öğreniriz. O da insanların kokusundan onların ruh halini anlayan bir insandır. Rose'un babasını ise roman boyunca hastanelerden kaçan, hastaneye giremeyen biri olarak görürüz. Onun da insanların hastalıklarını hissedip iyileştirebilme özelliği vardır ama bu özelliğni kullanmak istemez. Rose'un abisi de sıradışı biridir. Değişik bir roman. Çok iyi değil ama tamamen zaman kaybı da denemez. Bazı şeyler bana saçma geldi. Yine de okunabilir. Şahıs kadrosundan dolayı genç okuyuculara daha çok hitap edebilecek bir kitap. Rose'un 9 yaşından üniversite çağına kadar(üniversiteye gitmez, bir işte çalışmayı tercih eder) ara ara zamanda atlamalarla okuruz. Rose, abisi, abisinin arkadaşı George(Rose ona âşıktır), kendi okul arkadaşları hep genç oldukları için genç okurlar belki daha çok severler.
Her biri birkaç sayfalık otuz bir tane hikâyeden oluşan bir kitap. Birkaç tanesi hikâyeden çok anı gibi sanki. Okuması kolay, insanı sıkmayan her yaş ve seviyedeki yetişkin okura uygun güzel bir kitap. Rıfat Ilgaz mizah ve hiciv edebiyatımızın ustalarından biridir zaten. Ben bu alanda Aziz Nesin'i daha yetenekli ve başarılı bulsam da Rıfat Ilgaz'ı da severim. Okumanızı tavsiye ederim.
