Yaklaşık 110 yıl önceden bugünleri tutturma oranı cidden müthiş. Kitabın kendine çeken bir anlatısı var çerezlik kitap diyebiliriz. Bir daha 2020 gibi bir yılı da yaşamayız.
Kızıl Kahkaha/Leonid Andreyev
Kanlı bir savaşın içinde yer alan bir Rus subayının,gördükleri,izlenimleri ve zihin dünyasını okuyoruz.Delirme noktasına geçme,savaş sonrası yaşadıkları ağır travmadan dolayı aklını yitirenler,acımadan öldürmek zorunda kalanlar,bacaklarını kaybetme durumuna bile sevinmenin ne demek olduğunu bir novella ile anlatan bu kitabı beğendim.Tek uyarım !!! yazarın dili ve anlatımı zor ;bu yüzden okunması biraz güç gelebilir
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kızıl
Stefan Zweig, Kızıl‘da yalnızca bir hastalığın hikâyesini anlatmıyor; insanın kendini bulma yolculuğunu, ölüm korkusunu ve yaşamın gerçek değerini sorgulatıyor. Berger’in yaşadığı içsel dönüşüm öylesine doğal ve etkileyici aktarılmış ki, kitabın sayfaları ilerledikçe onun umutsuzluğunu, yalnızlığını ve yeniden hayata tutunma isteğini siz de iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
En sevdiğim yönlerinden biri anlatımının olağanüstü akıcı olmasıydı. Zweig’in kalemi yine hiç zorlamadan akıyor; kısa bir öykü olmasına rağmen karakterlerin ruh dünyasına uzun bir roman okumuş kadar derinlemesine tanık oluyorsunuz. Kitabı okurken kendimi tamamen o dönemin Viyana’sında buldum. Baharın gelişiyle birlikte Berger’in iç dünyasında filizlenen umut, doğayla insan ruhu arasında kurulan o ince bağı çok zarif bir şekilde hissettiriyor.
Bence öykünün en güçlü yanı ise hastalığın yalnızca fiziksel bir rahatsızlık olarak anlatılmaması. Evet, Berger kızıl hastalığına yakalanıyor; fakat Zweig’in asıl anlattığı hastalık bedeninde değil, ruhunda başlıyor. Berger zaten öykünün ilk sayfalarında hayattan kopmuş, yalnız, amaçsız ve umudunu yitirmiş biri. Kızıl hastalığı, onun içindeki bu çöküşün görünür hâle gelmesini sağlıyor. Ölümle yüzleştiği anda ise yalnızca bedeni değil, ruhu da iyileşmeye başlıyor. İnsanlara yardım etmenin, mesleğinin anlamını keşfetmenin ve sevginin insanı yeniden hayata bağlayabileceğini görüyor. Bu yüzden bana göre öyküdeki “kızıl”, yalnızca tıbbi bir hastalık değil; aynı zamanda insanın içine yerleşen umutsuzluğun ve yalnızlığın sembolü.
Bu yönüyle Kızıl, bana günlük hayatta büyüttüğümüz pek çok kaygının aslında ne kadar önemsiz olduğunu yeniden düşündürdü. Ölüm ihtimaliyle karşılaşan Berger’in yaşamın en küçük ayrıntılarında bile yeniden anlam bulması, insanın bazen en
ᥫ᭡ DuruMavii'nin kalemiyle daha önce Fırtına Zamanı sayesinde tanışmış ve gerçekten çok sevmiştim. Bu yüzden Kızıl Gece'ye de büyük bir merakla başladım ve yazar yine beni yanıltmadı.
Kitap, Rozelin kan vermek için gittiği bir vakıfta bayılmasıyla başlıyor. Gözlerini açtığında ise artık bildiği dünyada değil kendisini kuralları, dengeleri ve insanları tamamen farklı olan fantastik bir evrenin içinde buluyor. Üstelik daha bulunduğu ortama alışmaya çalışırken, açıklayamadığı çok daha büyük bir gerçekle yüzleşiyor HAMİLE olduğunu öğreniyor. İşte tam o anda benim de kafamda onlarca soru oluştu. Nasıl olabilir?Bu çocuk kimden?Rozelin böyle bir geçmişi yokken bütün bunlar neden yaşanıyor?Kitabın en büyük merak unsurlarından biri de tam olarak bu.
Bir yandan taht mücadeleleri,veliaht meselesi, güç savaşları ve bitmek bilmeyen entrikalar yaşanırken, diğer yandan Rozelin bu karmaşanın ortasında hem hayatta kalmaya hem de başına gelenleri anlamlandırmaya çalışıyor.Bu yolculukta karşısına çıkan Biran ise kitabın en dikkat çekici karakterlerinden biri. İlk andan itibaren gizemini hissettiren, ne yapacağını asla tahmin edemediğiniz, zaman zaman güvenmek istediğiniz ama bir o kadar da temkinli yaklaştığınız bir karakterdi.Onun olduğu sahneleri ayrıca keyifle okudum.
Kitapta en beğendiğim noktalardan biri ise fantastik evrene geçişin çok başarılı işlenmiş olmasıydı.Bazı fantastik kitaplarda yeni kurulan dünyaya alışmak zaman alabiliyor ya da okurken kopukluk hissedebiliyorsunuz.Burada ise öyle bir durum yaşamadım. Yazar o geçişi ve kurduğu evreni oldukça doğal bir şekilde aktarmış. Ne gereksiz ayrıntılarla boğuyor ne de okuru boşlukta bırakıyor.Sayfalar ilerledikçe evreni tanıyor, karakterlerle birlikte siz de o dünyanın bir parçası oluyorsunuz.
Açıkçası hem merak duygusunu
Jack London, okuduğum her kitabında beni kendine hayran bırakmaya devam ediyor. Yazarın 1912 yılında kaleme aldığı Kızıl Veba’nın, Dünya var olduğu sürece devam edecek salgınlar hakkında temel bir gerçekliği öne sürdüğünü görüyoruz… İnsan var olduğu sürece şartlar ve dönem ne olursa olsun döngümüz hep aynı olacak. İçgüdülerimiz bizi yaşatırken, cehaletimiz bizi öldürecek.
Kızıl Veba
Kızıl VebaBENİM YOLUM SENSİN
Sıcacık Bir Hikaye: Benim Yolum Sensin
Karadeniz’in o sakin sahil kasabasında, ailesinin kafesinde çalışan ve çiçekçi dükkanıyla ilgilenen Asya’nın hayatı tam bir huzur sığınağı. Türk dili ve edebiyatı mezunu olan Asya'nın çiçeklerle kurduğu o bağ, onlara birer canlı gibi yaklaşması ve her birinin efsanesini bilmesi içimi sıcacık yaptı. Bu dingin düzen, bölgeye bir otel projesi için gelen şehirli mimar Toprak’ın gelişiyle bambaşka bir hal alıyor. Planlı yaşamayı seven, kariyer odaklı Toprak ve aşka inanan Asya'nın yolları kesiştiğinde, aslında tahminimizden çok daha büyük bir dünyanın kapısı aralanıyor. Hikaye sadece naif bir aşkla da sınırlı kalmıyor; büyük bir şirketin gizemli sahibi olan Cesur Baybars'ın esrarengiz bir ölüm tehdidi almasıyla işler iyice sarpa sarıyor. Sanal dünyada "Kızıl Kraliçe" olarak bilinen Asya, kendini bir anda tehlikeli sırların ve Cesur’un karanlık geçmişinin tam ortasında buluyor.
Bir yanda Toprak’ın Asya sayesinde doğayı keşfedişi, o titiz adamın çamura bulandığında bile mutlu olmayı öğrenmesi ve birlikte kurabiye yaptıkları o tatlı anlar var; diğer yanda ise kasabanın üstüne çöken bu esrarengiz gölge... Kitap, insanı yoran büyük gerilimler yerine tatlı bakışmalarla ilerleyen o samimi havayı çok güzel korumuş, arkadaki gizemle de merakımı hep canlı tuttu. Ağır ve yorucu okumaların arasında tam anlamıyla bir nefes alma durağı oldu benim için. Satır aralarında ruhumu dinlendiren, çok güzel sıcacık bir anlatımı var. Bence Keyifle,kendinizi yormadan okuyacağınız huzurlu ve gizemli bir aşk hikayesi..