Niçin bu böyle oluyor? Neden böyle bir tutsaklığa giriyoruz? Bu bir sır... Anlaşılan huyumuz böyle... Sonuç şu ki, bizim mutlaka bir efendiye, bir şefe gereksinmemiz var. Böyle bir şefimiz olsun da alt tarafı bize vız gelir... Köleyiz biz,
köle... Gururumuz da, küçülmemiz de hep kölecedir. Yeni bir efendi, yeni bir şef ortaya çıktı mı, eskisini alaşağı ederiz. Biz, ayırt edici bir niteliğimiz olarak karşı çıkmaktan, yadsımaktan söz ediyoruz.
Çoğumuz özgür değiliz. Hinduluğa, Komünizme, şu ya da bu topluma, liderlere, siyasi partilere, kurumsal dinlere, gurulara köleyiz, bu yüzden insanlık onurumuzu yitirdik.
Sayfa 46
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Konuştuklarımıza Köleyiz, Sustuklarımıza da Başkaları köleAlıntı
"Bugün konuşmazsak, yarın susmak zorunda kalacağız. Şimdi itiraz etmezsek, yarın şikâyetçi de olamayacağız."
"Üzümü ayağıyla ezen biziz, şarabı içen başkası. Mısırı eken biziz ama soframız boş. Zincirlerimiz var gerçi göze görünmez. Köleyiz, halbuki bize özgür diyorlar. "
Sayfa 12
Üzülme Marcus, hepimiz birer köleyiz..Alıntı
Roma'da köle olmak... Tüm kölelerin içinde "en köle" olmaktı galiba...
Bize özgür dense de köleyiz…Alıntı
"Savaşta," dedi işçi, "zayıflar güçlülerin kölesi olur, barışta da yoksullar zenginlerin kölesi olur. Yaşamak için çalışmaya mecburuz; bize verdikleri ücret o kadar düşük ki, yaşamamıza yetmiyor, ölüyoruz. Bütün gün onlar için uğraşıp didiniyoruz; onlar sandıklarını altınla dolduruyor, bizimse çocuklarımız vakitsiz solup gidiyor, sevdiklerimizin yüzü sertleşip fesatlaşıyor. Üzümü biz eziyoruz, şarabı başkası içiyor. Mısırı biz ekiyoruz, ama soframız boş. Kimse görmese de zincirlerimiz var; bize özgür dense de köleyiz."
