Bu süreçte araftakilerden birkaç kişiye de rastladım. Ben onlara öyle diyorum. Bize. Araftakiler. Bir yerde bilinçsiz halde serilip yatmış, yaşamla ölüm arasında kalmışken, kendimizi başka bir yerde buluyoruz. Herkesinki farklı bir yer.
“Seni, ötesinde insanın isteyeceği hiçbir şey olmayan iyiliğe yönelten sevgimin orta yerinde, hangi hendeklerle, zincirlerle karşılaştın da, daha yukarılara gitmek isteğini bir kenara bıraktın? Nasıl bir yarar, nasıl bir çıkar buldun da ötekilerde, böyle peşlerine takıldın onların?” Araf-XXXI