Faust, "hissetmek her şeydir" diye feryat ettiğinde, sadece idrakin antitezini ifade eder; bu durumda sadece öbür uca gider. Hissetmenin ve düşünmenin ancak "daha yüksek üçüncü bir ilkede" birleştiği kendi psişesinin ve hayatının bu bütünlüğünü başaramaz. Bu daha yüksek üçüncü ilke, daha önce belirttiğim gibi, ya pratik bir hedef ya da hedefi yaratan "yaratıcı fantezi" olarak anlaşılabilir.
Bütünlüğün hedefine ne bizatihi amaç olan bilimle ne de düşüncenin basiret gücünden yoksun olan hissetmeyle ulaşılabilir. Biri diğerine yardım etmelidir; yine de aralarındaki zıtlık o kadar büyüktür ki bir köprüye ihtiyaç vardır. Bu köprü, yaratıcı fantezide zaten bize verilir. O, ikisinden de doğmaz; zira ikisinin de anasıdır —hayır, dahası, bir çocuğa yani zıtları uzlaştıran nihai hedefe gebedir.
Sayfa 74 - Pinhan Yayınları, KLASİK ÇAĞ VE ORTAÇAĞ DÜŞÜNCE TARİHİNDE TİPLER PROBLEMİ, Abelardus’un Uzlaştırma Girişimi, Mayıs 2019