Antep açlıktan kırılıyordu.
Yaşlılar birer birer vefat etmeye başlamıştı. Ölüyorlar ama, teslim olmuyorlardı.
Un kalmadığı için fırınlar kapandı.
Kuşatma dışındaki birliklerimizle iletişim kurabilmek için fedai kuryeler seçilmişti, gidenler bazen dönüyor, genellikle öldürülüyordu.