Güzelin felsefi kavramı, eğer gerçek doğasını en azından ön bir yolda belirtebilirsek, verilen iki ucu kendi içinde uzlaşmış olarak kapsamalıdır, çünkü kavram metafiziksel evrenselliği olgusal tikelliğin belirliliği ile birleştirir.
"Güzel gözlerin olsun istiyorsan, onları başkalarındaki güzellikleri görmek için kullan. Güzel dudaklar için nezaket sözcükleri söyle. Ve güzel bir duruş için hiçbir zaman yalnız olmadığını bilerek yürü.."
"Bir biçimde güzel olan kendinde güzeldir ve yine kendinde tamdır, övgü onun hiçbir kısmını oluşturmaz, hiçbir şey övülmekle daha kötü ya da daha iyi olmaz!"