i̇
İlâhî takdîr
3 üyeTakip
Reklam
TAKDİRİNE MAZHAR OLMAK İSTEDİĞİM...İlâhî takdîr
Rahmetli Hayriye Hanım teyze... Anneannenim ablası... Çok şişman, acı biber ve acılı yemekleri seven, otoriter tavırlı, sözünü esirgemeden dobra dobra konuşan, ikrâm seven, cömert, misafiri yük olduğunu hissettirmeden fevkalâde ağırlayabilen, hayatı boyunca askerde kaybolan annemden büyük oğluna yanan ve bu ateşi ömrünün sonuna kadar taşıyan insan... Ana çizgileriyle bende yaşayan tarafları bunlar... Bir haber: Ölmüş... 12-13 yaşlarındayım... İnsanların, aslında her bakımdan birbirlerinden ne kadar habersiz yaşadıklarını, herkesin sadece kendine mahsus bir sır olarak yalnız olduğunu şiddetle duyduğum dâva... Benim büyük adam olduğumu göremeyecekti... Oysa, çocuk ölçülerim içinde, takdirine mazhar olmak istediğim bir insandı!.. Kader!..
Sayfa 109 - Vâridât: Takdir, ″HECE TAŞINDA SÜKÛT″ başlıklı 28 Ağustos bölümü, İBDA Yayınları
Ben olumlu, sevinç dolu yaşamlar da yaşamıştım, şimdi o enerjiyi çekip almak ve bu yaşamıma getirmek istiyorum.ilh
— Her şeyi bilmek, nedenini, nasılını, olanaksız, − dedi ihtiyar. − Kuşa dört değil, iki kanat uygun görülmüş, çünkü iki kanatla uçmayı bilir; insana da her şeyi değil, sadece yarısını, ya da çeyreğini bilmek uygun görülmüş. Yaşamak için ne kadar gerekirse o kadar bilir.
“Ne sendendir ne bendendir ne çerh-i kîneverdendir
Bu derd-i ser humâr-ı neşve-i câm-ı kaderdendir”
[Çektiğimiz ızdırap ne senden, ne benden ve ne de bize kötü davranma kasdını güden felektendir. Doğrusunu istersen, ilâhî takdîrin tecellîsidir bu; sabır gerek.]
Sayfa 105
