i̇
İsimler
4 üyeTakip
Küllî Ruhun İsimleri:İsimler
Ruh-i Muhammedi... Sırr-ı Azâm; bütün, büyük sır... Lâtife-i Rabbâniye; Rabbânî lâtife... Menşe-i Ervah; ruhların kökü... Sultan-ı Hakikat... Sırr-ı İlâhî... Aşk-ı İlâhî... Nokta-i Küll... Nokta-i Vahdet... Nokta-i Kübra; büyüklük, ululuk mihrakı... Ruh-i Ekmel; eksiği olmayan, kâmil... Adem-i mânâ... Şems-i Bâtın; bâtın güneşi... Ruh-i Kuds... Ruh-i Arif; bilen, bilici... Ruh-i Natık; konuşan... Kelme-i Ehem; öne alınmış önemli söz, sözün öne alınmışı... Levh-i Azam; bütün suretlerin bulunduğu... Şems-i Hakikat; hakikat güneşi... Akl-ı Küll... Akl-ı Evvel... Cevher-i Alâ... Melek-i Mukarreb; Allah’a en yakın olarak üstün bulunan... Kalem-i Alâ...
Vâridât: Mehdi, ″BU ASRIN SAHİBİSİNİZ!″ başlıklı 21 Mayıs bölümü, İBDA Yayınları
Esenköy'ün ismi nereden geliyor?İsimler
Bir gün eski İstanbul valilerinden Fahrettin Kerim Gökay Esenköy'e çıkagelmiş. Altlarında ilkel motorlu bir kayık, yanlarında da vilâyet erkânından üç - beş kişi!..
Esenköylülerin ifadesine göre yıl, şöyle böyle 1950 filân olmalı. Büyük bir ihtimal olarak da, 14 Mayıs 1950 seçimlerinin hemen öncesi demek daha doğru olur sanıyorum.
Ufacık boyu ve yusyuvarlak, küp gibi vücuduyla vali hazretleri, Esenköy'ü teşrif ettiği gün, öyle bir rüzgâr esiyormuş ki buralarda sormayın. Bir kasırga şiddetinde değil belki, fakat durmaksızın denizden yemyeşil karalara doğru habire esen bir rüzgâr!.. Esiyor, esiyor!..
İsmet Paşanın Yeşilaycı muhafazakâr valisi, biraz rahatsız mı olmuş ne, köyün sakinleri vali hazretlerini bilgilendirmek ihtiyacını duymuşlar:
- Vali hazretleri, burası hep böyle eser durur. Ne Yalova Çınarcık'ta, ne de Armutlu Gemlik tarafında bu esinti bulunmaz. Yaz kış bu rüzgâr, burada hiç mi hiç eksik olmaz!..
Köyün içinde, dere yatağında, asırların yadigârı yaşlı çınarın gölgesinde bu sözleri dinleyen vali bey, biraz nükte, biraz espri ve belki biraz da istihza ile karmakarışık bir söz söylemiş. Demiş ki:
- Öyleyse buranın adı Esenköy olsun!..
Sahipleri öldükten sonra isimlere ne oluyordu? Serbest bırakılıyorlar mıydı? İsimler bir şey ifade etmeye devam ediyor muydu, yoksa altlarındaki bedenler gibi dağılıp geriye sadece sessiz harflerin kemikleri mi kalıyordu?
"Lütfen beni doğru isimlerimle çağırın! Çünkü o kadar çok ismim var ki. Bu isimlerden birini duyduğumda 'Evet' demek zorundayım."
