"Bir keresinde bir kitapta okumuştum: 'Herkes kendi ıstırabına benzer.' diyordu, benim ıstırabım ne, ben neye benziyorum acaba? Ben ıstırabımın ne olduğunu bile bilmiyorum."
Bu (varoluş) aşkın gayesi ise, şuurun tamlığa, bütünlüğe, eksiksizliğe ve kesiksizliğe ermektir..."İnsanın realitesi bir ıstıraptır!"... Bunu yaşıyorum..."Çünkü o, varamadığı bir tamlıkla taciz edilmektedir!"... Bunun şuurundayım!..
Dedi ki: (94)
(Pek çok ıstırap çekmemiş ve pek çok ıstırap çekmeye elverişli olmayan hangi insan, kendisinden ve dünyadan fazlasıyla haz alabilir?Daima aynı zaruret, daima aynı kanun: İktidarın kökü birdir!)
Sayfa 121 - III. Levha, -Zaman ve Hürriyet-, İBDA Yayınları.