k
Kadere İman
2 üyeTakip
Tekerrürde bir sır var sanki arkadaşım. Bir çeşit duâ gibi. Yahut onun da içi. Samimiyeti. Gayret oluyor. Sebat oluyor. İhlâs oluyor. O Rahman u Rahîm’in kapısını daha "kabul edilir" çalıyor. Cenâb-ı Hak da karşılığını alelekser veriyor.
Yâni ki, tekrarı beğeniyor. Bizden yana böyle. Biz arzularımıza ısrarımızca ulaşırız. Peki Allah? Hüda neden vahyinde/kâinatta tekerrürde bulunuyor? Öncelikle şuna dikkatini çekerim arkadaşım:
Allah bir şeyi tekrar ediyorsa elbette bu unutkanlığından değil. Hâşâ. Aczinden değil. Hâşâ. Sınırlarından değil. Hâşâ. Subhan’ı kusurlardan tenzih ederiz. Onun tekrarı da hikmetinden gelir. Kudretinden gelir. Rahmetinden gelir. Hattâ o tekrarlar, mürşidimin de dediği gibi, ancak zâhirîdir. Özünde yeniliktir. Yeni şeylerdir. Vahyinde böyle olduğu gibi kâinatında da böyledir.
Yahu düşünsene: Sen kendiliğinde bir tekrar değil misin? Hem de yeni değil misin? Her bir gün yeni bir Ahmed olmuyor musun? Hem de Ahmed kalmıyor musun? Hem hiç etrafına bakmıyor musun? Bolluğu görmüyor musun? Bol olanlar aynılığa çok çok yakın lâkin ince ince farklılar. Hakkında düşünmüyor musun? O da bir nevi tekrar değil mi? Hem şunu da hatırında tut lütfen:
Uyarının bolluğunu görevin tehlikesine hamletmez misin? İhtar çoğaldıkça hassas bir zeminde yürütülmesi gerektiğini işin zannetmez misin? Tekrar tekrar uyanmamızı istiyor demek ki sahibi de. Tekrar tekrar dikkatimizi çağırıyor. Dikkatin aynılıkta uykusu gelir. Dağılır. Yorulur. Dökülür. Belki de bu yüzden her sene yeniden kış-bahar olur. Çünkü bahar, Rûm sûresinin 50. ayetinde de buyrulduğu gibi, "mutlaka bakılası"dır.
Arkadaşım, âdemoğlu, kendi fiilerinden hareketle Hâlık’ını anlamaya çalışırken bazen hatâ ediyor. Onun **“Teveccühünde tecezzî ve inkısam olmaz. Bir şey bir şeye mâni olmaz.
Reklam
Hattâ ben kendi hayatımda binler tecrübelerimle gördüm ve bildim ki kadere iman olmazsa hayat-ı dünyeviye saadeti mahvolur. Elîm musibetlerde ne vakit kadere iman cihetine bakardım; musibet gayet hafifleşiyor, görüyordum. Ve kadere iman etmeyen nasıl yaşayabilir, diye hayret ederdim.
Asâ-yı Mûsa
Kadere İmanKadere İman
Kadere iman, tadına doyulmaz bir rahatlık ve emniyet
duygusunun kaynağıdır. Kaldıramayacağı yükleri, güç yetiremeyecegi tehlikeleri, kader inancıyla Rabbinin kudretine emanet eden biri gerçek huzuru ve özgürlügü elde etmistir.
Oysa zayifliginda hudud olmayan insanoğlunun sırtına kâinat kadar buyuk bir ağırlık yükler, kadere iman etmemek ...
Bir hadis-i şerifte söyle buyrulur:
"Kul, hayrıyla, şerriyle kadere iman etmedikçe; kendisine isabet eden bir şeyin onu atlamasının mümkün olmadığını ve kendisini atlamış olan bir şeyin de yanlışlıkla ona isabet etmesinin imkansız olduğunu bilmedikçe iman etmiş olmaz" (Tirmizi, Kader,