Kitap
592 üye · 2 yeni gönderiTakip
Kitaplarla ilgili paylaşımlar ve öneriler.
EV ARKADAŞIM BİR VAMPİRKitap
Çok güzel bir şekilde giderken yazar sonunu mahvetmiş. Sonu harici her bir sayfasını merakla okudum. Anne karakterine sinir olduğum gerçeği de var tabi. Sanki sonu uzatılsa daha mantıklı ve güzel yazılabilirmiş.
ÇKDGKitap
ÇKDG tam bir masal. Giselle'i sevmedim sadece. Evlilik delisi bir kız ve ben ayakları üzerinde durabilen kadınları severim. En sevdiğim karakter Aeven oldu. Cesur, sadık ve yeni şeyler denemekten korkmuyor. Özellikle son 150 sayfasını merakla okudum. Aslında son anda Giselle öyle bir hamle yaptı ki bir nebze de olsa beni kazanmayı başardı ama sadece bir nebze
Reklam
Bu kadının kalemi inanılmazzzz... az önce ne okudum bennnnnnnnn
hala şaşkınım yani gerçekten beynim zonkluyor NE OKUDUM BENNN
abby sen ne yaptınn peki sonu o nasıl bi son
uzun süre etkisinden çıkamam ben bu kitabın
bir de şu an kulağıma ağlama sesi geliyor acaba Şakıyan Kumlar Körfezi'ndeki çocuklar mı
ne okudum öyle bennnn
İngilizlerin tek derdinin sanat ve estetik olması beni gerçekten şaşırtıyor ama ona rağmen dili akıcı olan bu kitabı herkes okumalı özellikle o içsel çatışma... gençlik uğruna ahlakın feda edilişii beni benden alan bi kitap oldu
Psikolojik gerilimciyi kesmezKitap
Beklenen ters köşe gelmediği için kitap bir thriller/psikolojik gerilimden ziyade gerilimli romantik kitap ligine kaydı. Yazar popüler bir romans yazarı olarak ben bu thriller işini de kotarırım aslında ya demiş, fakat işte bizi tanımıyor ki...Ters köşe manyağı olmuş, okurken paranoyakça herkesten her şeyi bekleyen ve 20. sayfadan itibaren son 20 sayfaya kadar kafasında minimum beş farklı bitiş senaryosunu çoktan yazmış olan zihnisinir gerilim okuyucusunu kesmez ama karanlık bir romans mahiyetinde kitabı beğendim, o nedenle puan verirken 7 mi 8 mi diye çok arada kalmakla birlikte 8 olsun dedim -- aslında 7 buçuk. Tavsiyem, okurken keyfini çıkararak okuyun, çok deli dehşet bir son beklentisine girmeyin, o şekilde çok daha tat alırsınız. Eleştiri olarak, kitap çok pornografikti, bu kadarına hiç gerek yoktu. Sadece yazarın o konuda kıvrak bir yorumu oldu kitapta, o kısmı zekice buldum.
Kitabı sesli kitap şeklinde bir gün içinde dinleyip bitirdim, bu merakı da her kitap kolay kolay yaratmaz.
Bir İntiharın Gölgesinde Mutluluk Arayışı: Osamu Dazai ve Yeşil Bambu
Bazı kitapları sadece kelimeleri takip ederek okuyamazsınız; yazarın hayatını, ruhundaki yaraları ve son nefesine giden yolu bilmeniz gerekir. Osamu Dazai’nin Kapra Yayıncılık’tan çıkan "Yeşil Bambu" adlı eseri benim için tam da böyle bir deneyim oldu. Kitabı bitirdiğimde anladım ki; bir yazarı tanımak, onun satır aralarına gizlediği o hayal kırıklıklarını keşfetmenin tek yolu.
Dazai’nin yaşamı, sürekli bir kaçış ve veda provası gibi. Defalarca denediği intihar girişimleri ve en sonunda eşiyle birlikte bir kanalda son bulan yaşamı, kitaba bakış açımı tamamen değiştirdi. Geride bıraktığı küçük çocukları ve yarım kalan hikayesiyle Dazai, aslında bize yazdığı o küçük masallarda kendi yabancılaşmasını anlatmış. Kitap boyunca yazarın yaşamından izler sürmek, her öyküye daha derin ve daha hüzünlü bir anlam kattı.
Kitabı okurken kendime şu soruyu sordum: Neden hepimiz mutluluğun peşinde bu kadar çok koşuyoruz ve onu hep dışarıda arıyoruz? İnsanoğlunun kendine yaptığı en büyük kötülük belki de bu. Mutluluk aslında içimizde bir yerde saklı, onu keşfetmemiz gerekiyor. Ancak Dazai’nin karakterlerinde —ve bizzat kendi hayatında— bunun tam tersini görüyoruz. Her zaman bir arayış, hayata dair bitmek bilmeyen şikayetler ve bir isyan hali... Çözümü kendi içinde aramak yerine dış dünyada veya sonlarda aramak, insan ruhunun en büyük çıkmazı.
Kitaba adını veren "Yeşil Bambu" öyküsü beni en çok etkileyen kısım oldu. Bir insanın kargaya dönüşmesi, eşiyle olan geçimsizliği ve sürekli hayatından şikayet etmesi... Bu hikaye, aslında insanın kendi kimliğinden kaçışını ve çevresiyle olan uyumsuzluğunu o kadar güzel simgeliyor ki! Dazai, Japon edebiyatının o eşsiz mistik havasını kendi karanlık düşünceleriyle
Reklam
Reklam