Dağıldık ki , kül ufak olduk! ‘Sil, yeniden başla!’ derler ya… Bizim başımıza gelen daha çapraşık.. Ne silgi kalmış ne silinecek kara tahta… Yoktan başlayacağız!
O derinden gelen usulcacık ses, bir şeyin, hayati bir șeyin, hayatı sahiden güzel ve anlamlı kılan muhteşem bir şeyin sürmekte olan varlığını hissettirir, sevinçle doldururdu içimi.