Şiir
36bin üye · 2.032 yeni gönderiTakip
Şiirlerle ilgili paylaşımlar ve tartışmalar.
...içinde konuşan Tanrı'yı söze getiren, sessizliktir.Şiir
Puan vermedi·132 syf.··
Beğendi
·2026 48. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 21 Haziran 2026 01:25
Kendi atmosferini oluşturabilmiş şairler, başka bir bakış geliştirebilenler değil de, bakışını koruyabilenlerdir belki de... Çünkü her ruhun olağanüstü bir başkalığı var... Bunu biraz kendi ruhuna şahitlik etmiş herkesin onaylayacağını zannediyorum.
Şiirin tasarlanabilir bir edebi tür olmadığını, onda teselliden çok mecburiyet olduğunu, sıkıntının ve taşmanın varabildiği bir kanal olduğunu, zihnin doğal akışından kopamayacağını Necatigil şiirinde görebilirsiniz. Bu doğal bakışın saflığında, insanın ruhuna giden müthiş patikalar keşfetmiş...
Özellikle bu eserde, kişisel ızdırabı, sosyal bağlama öyle ustalıkla yerleştirmiş ki, bir müddet o evlerde yaşadığınıza, o kederi ve sevinci, maddi kaygıları birlikte taşıdığınıza inanabilirsiniz. O dönemin, bu günlerle benzerlikler göstermesi de üzerinde durulmaya değer konulardan biri. Uçlarda yaşamlar... Çok zengin ve çok fakir... Ama aslında zenginlik maddi güçten ibaret midir? Bilgelik bilgiyle ne kadar ilgiliyse :) "Büyük şair bize kendi zenginliğimizi hissettirir..." diyordu Emerson. Okura bir süreliğine kişisel varlığını unutturan, sadece duyguya dahil eden, o derinliğin içine usulca bırakan, hayretiyle başbaşa bırakan bir eylemdir şiir. Necatigil'de zamanının ötesine geçebilmiş üstadlardan biridir. Ve -bütün nüanslarıyla- Walt Whitman şiirine ne çok benzediğini farkettim, hattâ dönüp Whitman'ın dizelerini şaşkınlıkla okudum :)
Esere özgü bir cümle seçilecek olsaydı bu; “Susanlara hiçbir şey sormayınız." cümlesi olurdu. Necatigil'in bu cümleyle olan bağını, kızı Ayşe Sarısayın şöyle anlatıyor;
-Sıcaktan bunaldığımız yaz geceleri biraz olsun serinleyebilmek için deniz kenarındaki çay bahçesine veya yazlık sinemaya giderdik. Bazı filmlerde ağlayışlarını anımsıyorum babamın, ya da komik filme kendini kaptırıp çocuklaşarak
Gözümde Canlanan Melankoli: Bütün ŞiirleriŞiir
Ahmet Haşim’in Piyâle ve Göl Saatleri dâhil tüm dizelerini toplayan bu eser, beni derin bir hayranlık ve hüzün içinde bırakan muazzam bir şaheser oldu. Şairin yalnızlığı ve mısralara sinen o yoğun keder beni gerçekten çok üzdü, okurken resmen içim burkuldu. "En güzel şiirler, manalarını okuyucunun ruhundan alan şiirlerdir" diyen Haşim’in, dış dünyayı kendi ruh prizmasından geçirerek kurduğu o melankolik atmosfere bayıldım. İlk etapta ağır ve alaturka gelen o yoğun dil, her dizede arkadaki sözlüğe baka baka adeta bir bulmaca çözer gibi okunduğunda, insanın ruhuna dolan saf bir estetik ziyafete dönüşüyor. Şairin asıl amacının anlaşılmak değil, "duyulmak" olduğunu bilerek sayfaları çevirmek, o gizemli musikiyi kalbimin derinliklerinde hissettirdi. İlk şiirlerinden son şiirlerine doğru dildeki o muazzam sadeleşme evrimini tek bir kitapta görmek ise eserin edebi değerini gözler önüne seriyor. Sonuç olarak; aceleye getirilmeden, sindire sindire ve her kelimesinin üzerinde aşkla düşünülerek okunması gereken bu kitap, şairin iç burkan hüznüyle kalbinize dokunacak ölümsüz bir klasiktir.
#bütünşiirleri #ahmethaşim #kaprayayıncılık #türkklasikleri #şiir #kitapincelemesi #1000kitap #okudumbitti #kitaptavsiyesi #edebiyat #sembolizm
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Okurken Hüzünden İçimin Burkulduğu Bir Şaheser: PiyâleŞiir
Ahmet Haşim’in 1926 yılında yayımlanan ikinci ve en olgun şiir kitabı Piyâle, dürüst olmak gerekirse beni okurken derin bir hayranlık, edebi bir büyülenme ama aynı zamanda tarifsiz bir hüzün içinde bırakan muazzam bir başyapıt oldu. "Edebiyatı ideolojinin değil, estetiğin emrine vermek" ilkesiyle hareket eden Haşim'in bu ölümsüz eserinde, şairin yalnızlığı ve mısralara sinen o yoğun melankoli beni derinden üzdü, okurken resmen içim burkuldu. Kitabın girişinde yer alan ve şairin şiir felsefesini özetleyen "Şiir Hakkında Bazı Mülahazalar" makalesi ile Yakup Kadri’nin sunuş yazısı, bizi bu efsunlu dünyaya hazırlayan harika birer kılavuz niteliği taşıyor.
Türk edebiyatının hafızasına kazınan, ritmiyle insanı uzaklara götüren meşhur "Merdiven" ve şairin hayal zenginliğini yansıtan "Şi'r-i Kamer" serisi gibi kültleşmiş şiirlerin yer aldığı bu eserde, parnasizmin biçimsel kusursuzluğu ile sembolizmin anlam kapalılığı dâhice birleşiyor. Her bir dizede ilmek ilmek işlenen ağır ve alaturka kelimeler, günümüz okuru için ilk başta göz korkutucu görünse de benim için kelimelerin ötesinde, insanın ruhuna dolan saf bir estetik ziyafete dönüştü.
Hakkını vererek okumak ve o gizemli dünyanın tadına varmak için her dizede arkadaki küçük sözlüğe bakmak gerekse bile, o kapalı anlatımın ardındaki saklı hazineyi keşfetmenin hazzı her sayfa başında misliyle yaşanıyor.
Haşim; dış dünyayı olduğu gibi değil, kendi ruh prizmasından geçirerek akşamın kızıllığı, suların sararması, sonbaharın hüznü ve yalnızlık gibi temalarla insanın içine işleyen muazzam bir atmosfer inşa ediyor. Zamanında bu mistik mısralar yüzünden acımasızca eleştirilen şairin, aradan geçen yüz yıla rağmen neden hâlâ Türk şiirinin mihenk taşlarından biri olarak dimdik ayakta kaldığını bu eserde çok daha derinden
Nizar Kabbani ömrü siyasi mücadeleyle geçmiş bir isim. Haliyle şiiri de nasibini almış. Şair 1967 Arap-İsrail savaşından sonra yayınladığı bu eserde orta doğunun ve halkının çektiği acıları, tutsaklığı, baskıyı, zulmü ele alıyor. Öyle ki özgürlükle evlenecek kadar ileri gidiyor. Okunası.
Beni Kendine Hayran Bırakan Büyülü Bir Dünya: Göl SaatleriŞiir
Ahmet Haşim’in 1921 yılında yayımlanan ilk şiir kitabı Göl Saatleri, dürüst olmak gerekirse beni okurken derin bir hayranlık ve edebi bir büyülenme içinde bırakan muazzam bir şaheser oldu. "Edebiyatı ideolojinin değil, estetiğin emrine vermek" ilkesiyle hareket eden Fecr-i Âtî topluluğunun bu en olgun eserinde, her bir dizede örülü olan o ağır ve alaturka kelimeler, benim için kelimelerin ötesinde saf bir estetik arayışa ve yoğun felsefi düşüncelere açılan muhteşem bir kapıya dönüştü. Nurullah Ataç'ın deyimiyle adeta "dinlerken keman sesi gelen" o kusursuz iç ahengi her satırda kalbimde hissederken, şairin yalnızlığı ve mısralara sinen o yoğun hüzün beni çok üzdü, okurken resmen içim burkuldu.
Günün farklı anlarını sembolize eden "Göl Saatleri", doğayı mistik bir üslupla işleyen "Göl Kuşları", mevsimsel geçişleri ele alan "Serbest Müstezat" ve "Muhtelif Şiirler" olmak üzere toplam dört ana bölümden oluşan bu evren beni tamamen büyüledi. Şairin küçük yaşta annesini kaybetmesinin ruhunda bıraktığı izlerin, şiirlerdeki su ve göl imgeleri üzerinden adeta korunaklı bir anne karnı özlemiyle dâhice özdeşleştirilmesi ise kitaba bambaşka, iç sızlatan bir derinlik katıyor.
Şairin bir diğer meşhur eseri Piyâle'ye göre çok daha yoğun ve parnesyen tamlamalarla örülü bu üslup, her dizede arkadaki küçük sözlüğe bakmayı gerektirse bile, o gizemli ve kapalı anlatımın ardındaki saklı hazineyi keşfetmenin hazzını her sayfa başında misliyle yaşatıyor.
Haşim; dış dünyayı doğrudan değil, kendi prizmasından geçirerek akşamın kızıllığı, sonbaharın hüznü ve karanlığın yalnızlığı gibi temalarla muazzam bir melankoli atmosferi inşa ediyor. Zamanında bu mısralar yüzünden çağdaşları tarafından acımasızca "kurbağa şairi" olarak eleştirilen Ahmet Haşim’in, aradan geçen yüz yıla rağmen hâlâ nasıl
Birbirinden güzel şiirlerin olduğu harika bir eser olmuş. Her şiiri okurken duygular dolup taşıyor. Şiir ruha çok iyi geliyor, bu sebeple herkese tavsiye ederim. Yazarın kalemine ve yüreğine sağlık.
