s
Sonsuzluğa Gitmek
0 üyeTakip
Mezar taşıma yazsalar keşke bu şiiriSonsuzluğa Gitmek
Boşversene sen niye beklemeli
Sıktı artık bu kent beni
Çekip gitmeliyim hiç düşünmeden
Bulmalıyım aradığım o yeri
Şiirmiş, bilgelikmiş, her neyse
Ne varsa benden kalsın geride
Kalsın o yalanlar, o yalan ilişkiler de
Ve ölümler ki sevdanın ikiz doğurduğu
Yetsin, taşımak istemiyorum hiçbirini yedeğimde
Nerdesin ey benim her gün yeniden doğan oğlum
Sevginin çoğul oğlu
Senin ülkende yalnız bütün özlemler
Bilirim yalnız arda, içtenlik, erinç, coşku Bayrağındaki bir tek çiçekli dalla
Orda uçsuz bucaksız
Olanca görkemiyle bir erguvan imparatorluğu.
Her şey geçici, ama hiçbir sonsuzluk, dün dudaklarında tattığım, içimde hissettiğim o ateşli deneyimi söndüremez! O beni seviyor! Bu kollar ona sarıldı, bu dudaklar onun dudaklarında titredi, bu ağız onunkinde kekeledi. O benim! Sen benimsin! Evet Lotte, sonsuza kadar.
Kendinizi ne kadar sert isterseniz itin, ne kadar yukarıya çıkarsanız çıkın,asla sonuna kadar gidemezsiniz.
Bir bilinmeze....Sonsuzluğa Gitmek
nereye gidiyorsunuz!”, âh, “nereye gidiyorsunuz!”
“nereye gidiyorsunuz!” duranlar, durdurulanlar...
--Nereye? Henüz o da bilmiyordu--Sonsuzluğa Gitmek
Lakin insan bu; gitmeleri alışıktı, alışmalıydı. Dünyaya dahi gitmek için gelmemiş miydi?
