Bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığımda kendimi yatağımda dev bir umutsuza dönüşmüş olarak buldum.
..
Uyandım, gözümü açtım ve bir baktım, en ufak gelecek hayali kalmamış. Puf!
Nermin Yıldırım
"Beni attıkları karanlıklar içinde ne yolumu gösterecek bir aydınlık buldum, ne de ayakta tutacak ve kapıldığım umutsuzluğa dayanmamı sağlayacak bir destek!"
"Artık aldırmıyorum ben ölürsem ne olur? Kalan gene yaşayıp gidiyor aynı. Dedim ya aklımdan uzak tutuyorum. Ölüm çirkinlik, yalnızlık. Kimileri öyle yaşadığını bilmeden yaşar giderler. Ne olacak öyle yaşayıp, yaşama daha iyi. Benim öteki dünyadan umudum yoktur."