Yeşilçam
8 üyeTakip
Gelgelelim, artık süper kahramanlar değiliz. Fi tarihinde giydiğimiz parlak pelerinler, şimdi kefenimizin astarı oldu.
Yeşilçam deyince, zengin kız-fakir oğlan, ağlak sevdalar dışında bir şeyler daha vardı. O kısmını konuşmayanlar, adı sevda olan hastalıklarının kamuflajında pek ''romantik'' duruyorlar.
Reklam
BIYIĞINI KAYBEDEN SAVAŞÇI
Yetmiş akıncı, çocuklar gibi şendik. Çünkü biraz sonra nehrin azgın sularını geçip, Antalya'nın buğulu morluğu içinde uzanan dağların eteğine yayılmış küffara kılıç çalacaktık.
Yönetmenin "motor" sesiyle, araba atlarını topladık. Bu gariban atların ceddi nice savaşlara girmiş olacak ki damarlarındaki savaşçı kanın etkisiyle birden şahlandılar. Gafil davranan birkaçı akıncıyı, cengin daha başlangıcında böylece kaybettik. Diğerleri fırtına gibi nehre doğru aktılar. Yeleleri uçuştu, toynaklar toprağın kalbini vurdu. "Bre yettim" naraları yeri göğü inletti.
Nehre ulaştık ve azgın sulara daldık.
Ne olduysa o zaman oldu. Arkama baktığımda kimseyi göremedim. Akıncılarım dalgaların arasında kaybolmuştu. Sonra atların başları göründü. Sonra eyere, yelelere tutunmaya çalışan savaşçılar...
Böyle deli gibi akan sularda at koşturmak her baba yiğidin harcı değildir. Atlar kişniyor, can havliyle kıyıya ulaşmak için çırpınıyordu. Kayalara vuran suların sesine karışan feryatlar dayanılır gibi değildi.
Bir ara yönetmenin sesini duydum, "Çok film gidiyor, acele edin."
Acele ettik ve nice uğraştan sonra kıyıya ulaştık. Atlar öfkelenmişti. Zaptedemiyorduk. Dizginleri bıraktık ve yeniden düşmana doğru sel gibi aktık. Ancak yirmiye yakın cengaverimizi sulara vermiştik.
Yine de "kalanlar bizimdir" deyip düşmanın içine daldık. Kılıç vurduk, ok attık, kargı uçurduk, nice küffarın canını aldık. Atların terli sağrıları güneşte kılıçlar gibi parlıyordu. Yeleleri bir o yana bir bu yana gidip geliyordu. Kocaman açılmış gözlerinde dehşetli bir heyecan vardı. Dikilmiş başları cesaretin timsaliydi.
Antalya'nın kocaman güneşi, mor dağların tepelerini kucaklayan kızıllığın içinde nazlı gelinler gibi süzülüp kayboluncaya kadar cenk ettik.
Sonra yönetmen "stop" dedi.
Stopladık.
Film senaryosu kıvamında...Yeşilçam
Klâsik bir Kerime Nadir senaryosu. Ana kahramanımız Cem'in hazin çocukluğuyla başlıyor hikâye... Sonrasında ölen teyzesinin eşi Hurşit yeniden evlendiği gün yanina alıyor 11 yaşındaki çocuğu, yeni eşi de 15 yaşında, Canan. Masalın devamı tahmin edileceği gibi işte... Ha birde Canan'ın küçük kız kardeşi Müjde... Değişik bir ilişkiler fantazyası sunmakta yine yazarımız...
Reklam
Reklam