Gül yetiştirmek, zahmetli bir meşgaledir aslında. Onun geleneği; nazla beslenmesi, itina ile tımarlanmasıdır. İster bir bahçıvan elinde, ister kırlarda Hudayi-nabit yetişsin, gül naziklik ile güzelleşir, asalet ile ziynetlenir. Suyunu rahmet yağmurlarından da alsa, bahçıvan ibriğinden de; gıdasını rüzgârdan da alsa, çapalanan topraktan da, gül bir şahtır, şah-ı ezhardır (çiçeklerin şahı), dolayısıyla şahanedir.
Kitaba Dair Notlar:
#293410691 Sayfa 10 - Kapı Yayınları, 10.Baskı, Kasım 2018