Daha cesur, daha sağlam, daha korkusuz, endişelerinden arınmış biri olmak isterdim. Hayatta kaçırdığım fırsatlara baktığımda bunun arkasında yatan nedenin hep kendi kendime inşa ettiğim korkularım olduğunu görüyorum. Evet kaygının artık bireysel bir problem olmaktan çıkıp toplumsal soruna dönüştüğü bir çağda yaşıyoruz. Hepimizin geleceğe dair endişeleri var, kaygı sarmalı içinde hapsolmuş gibiyiz.
Mesela ben bazen ortada herhangi bir tehdit unsuru, korkmamı ya da heyecanlanmamı gerektirecek bir şey olmadığı halde nabzımın hızlandığını, odaklanmakta zorlandığımı hissediyorum.
“Endişeli biriyseniz şu duyguyu iyi bilirsiniz: son derece güvenli yatağınızda uzanmış, gözleriniz açık yatıyorsunuzdur, içinizde bir korku vardır ve bu korku giderek artar. Nedeni gerçek olaylar değildir, olabilecek olaylardan korkuyorsunuzdur.”
Bu aslında sol beynimizin algıları fazlasıyla abartan, dengesiz bir düşünme biçimidir. Bunu fark ettiğimizde sağ beynimizi harekete geçirerek daha dengeli bir bakış açısını yeniden kurabiliriz.
Harvard sosyoloji mezunu, dünyaca ünlü yaşam koçu ve konuşmacı olan Martha Beck kaygı ile başa çıkma sürecini iki temel döngü üzerine kurar. Kaygı sarmalı ve yaratıcılık sarmalı.
“Sağ beynimi çalıştıracak şeylerle ilgilenmek, beni sol beynimin kaygı sarmalından çıkaracaktı.”
Yaratıcılık Sarmalı beynin sağ yarım küresiyle bağlantılıdır. Merak, keşif ve öğrenme yoluyla aktive edilir. Beck, kaygının panzehirinin kontrol değil, merak olduğunu savunuyor.
“Kaygı sarmalları bizi dünyadan uzaklaştırır. Yaratıcılık sarmalları bizi dünyaya yaklaştırır.”
Martha Beck New York Times çoksatanı ve Amazon 2025’in En İyi Kitaplar seçkisinde yer alan bu kitabında, dünyayı tehdit olarak algılayarak daralan bir bakış açısı yerine, merak ve yaratıcılıkla dünyayı genişleten bir bakış
Puan vermedi·160 syf.·
2026 13. kitabı
Ve diyor ki Wolf;
Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın.
Konuşmacı olarak çağrıldığı üniversitenin
kütüphanesine alınmayan bir kadın. Ne dünya ama değil mi? Düşüncelerine önem veriliyor, düşüncelerini geliştirmesi engelleniyor.
İki türü olan, adına insan denilen bir varlık! Neden biri sınırsız hak sahibi iken diğeri sebepsiz bir ötelenme içinde?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
Merhabaa uzun zamandır okumak istediğim bir kişisel gelişim kitabıyla geldim.
Yazarın bir zamanlar sizden farksız ileri seviye utangaç biri olduğunu biliyor muydunuz?
Ama şimdi uluslararası bir konuşmacı ve tanınan bir yazar .
Kötü düşüncelerinizi nasıl azaltabileceğinizi,karşılaştığınız zorluklar karşısında nasıl kontrollü davranmanız gerektiğini ve birçok yeni bilgiler öğrenmeye hazır mısınız ?
Yazarın anlatımı çok güzeldi . Sanki karşımdaydı ve onunla sohbet ediyorum gibi hissettim. Zihninizi kontrol etmek aslında hayatınızı kontrol altınıza aldığınızın kanıtıdır. Bilinçaltını iyi yöneten bir kişi daha özgüvenli olur .
Sadece ırkçılığı ten renginde mi yapıyoruz sizce ? Hayır düşüncenin bile rengi var. Ve düşüncelerde de ırkçılığa maruz kalıyoruz .Yazar bunu daha da detaylandırarak yol göstermiş.
Kırmızı insanlar gücü,sarı insanlar popülerliği,yeşil insanlar uyum aradıkları için insanlarla aralarına sınır koymazlar , mavi insanlar için ise bazı şeyler daha zordur . Sonuca ulaşmak için sabır ve zaman gerekir çünkü onlarda mükemmel ön plandadır .
Bazen insanlarla konuşmak yerine sessizliğiniz kelimelerinizden daha güçlü olacağını biliyor muydunuz ? Ya da beyninizin tüm acıları yıkabileceğini?
İşte yazarımız bunu en güzel haliyle anlatmış ve kanıtlamış.
Ben okurken aşırı zevk aldım . Keşke şunu daha önce bilseydim de yapabilseydim dedim ama bu hem kaldığımın işareti değil. Her zaman işimize yaracağını biliyoruz ve bir gün tekrar bu bilgileri kullanacağız.
Unutmayın doğru,güçlü bir bilinçaltı her zaman başarı ve özgüvenli bir insan oluşturur. İnsanın kendisi gibi zihni de gelişmeye her zaman açıktır .
George Orwell'ın yazdığı en iyi siyasi hiciv kitabıdır. Kitapta; bir çiftlikteki hayvanların insanlara baş kaldırarak çiftliği ele geçirdikten sonra yaşamlarını anlatır. Zamanla kurdukları bu "krallığın" aslında bir diktatör rejimden farklı olmadığını görürsünüz. Kitaptaki bütün ismi olan hayvanların, gerçek hayatta bir kişiyi veya kuruluşu temsil ettiğini görürsünüz.
Napoleon adındaki domuzun açıkça Stalin'i temsil ettiği görülmektedir.
Napoleon tarafından çiftlikten sürülen Snowball, Lev Troçki'yi simgeler.
Mükemmel bir konuşmacı olan, diğer hayvanları yalanlara boğan Squalor; Pravda gazetesini simgeler.
Çok güçlü ama zeki olmayan at "Boxer"; Stalin rejiminin altında sorgusuz sualsiz çalışan ve iyi niyetleri sömürülen işçi sınıfını temsil eder.
Öykücü karga Moses; hiç bitmeyen "balbadem diyarı(cennet)" hikayeleri anlatır. Dini temsil eder.
Şekeri çok seven at Mollie ise, beyaz yakalı işçileri temsil eder. Bir süre sonra çiftlikten kaçar, çünkü bütün işçi sınıfının eşit olduğu bir yerde kendine yiyecek şeker bulamamaktadır.
George Orwell
George Orwell
Söyle de Bilsinler
Şermin Yaşar’ın okuduğum ilk kitabı. Kitabı edebi olarak yorumlamak haddime değil beceremem de zaten. Duygularımın kelle paça çorbasına döndüğü bu dönemde çorbamın eksiği olarak sarımsak ve sirkesini de eklemiş olduk. Hata mutlaka yapılır da ne bileyim her şey bu kadar karmaşık olmak zorunda mıydı mesela? En normalini yaşamak neden mümkün olmuyor? Konuşmacı olarak bakarsak toplam 9 kişiler. 9 bambaşka duygu, hayat, bilinmezlik, çırpınış, bitiş, yalan, hata ve bir sürü şey. Hangisini okusam e o zaman da sen haklısın diye düşündüm. Kızamadım bir noktada hiçbirine. Kurgu da olsa reelde bulmakta pek mümkün. Dili gündelik, okuması tabiri caizse su gibi akıp gidiyor. Her kitaba çok kaptırıyorum kendimi 
Söyleme Bilmesinler de bunu bir tık abartmışta olabilirim. Biraz da abartalım ya ne eksilir sanki.
Şermin Yaşar’ın okuduğum ilk kitabı. Kitabı edebi olarak yorumlamak haddime değil beceremem de zaten. Duygularımın kelle paça çorbasına döndüğü bu dönemde çorbamın eksiği olarak sarımsak ve sirkesini de eklemiş olduk. Hata mutlaka yapılır da ne bileyim her şey bu kadar karmaşık olmak zorunda mıydı mesela? En normalini yaşamak neden mümkün olmuyor? Konuşmacı olarak bakarsak toplam 9 kişiler. 9 bambaşka duygu, hayat, bilinmezlik, çırpınış, bitiş, yalan, hata ve bir sürü şey. Hangisini okusam e o zaman da sen haklısın diye düşündüm. Kızamadım bir noktada hiçbirine. Kurgu da olsa reelde bulmakta pek mümkün. Dili gündelik, okuması tabiri caizse su gibi akıp gidiyor. Her kitaba çok kaptırıyorum kendimi Söyleme Bilmesinler de bunu bir tık abartmışta olabilirim. Biraz da abartalım ya ne eksilir sanki.Söz Söyleme ve İş Başarma Sanatı1000Kitap
Dale Carnegie’in bu eseri, aslında sadece bir topluluk önünde konuşma rehberi değil; bir özgüven inşası el kitabı. Kitabı elime alırken klasik bir kişisel gelişim gazlaması bekliyordum ama itiraf etmeliyim ki karşılaştığım şey çok daha pratik ve ayakları yere basan bir yaklaşımdı.
Kitabın ilk sayfalarında 20. yüzyılın başındaki Amerika’dan örnekler görmek başta biraz uzak hissettirebilir. Ancak sayfaları çevirdikçe fark ediyorsunuz ki; insanın korkuları, heyecanı ve kendini ifade etme arzusu 100 yıl önce neyse bugün de o. Carnegie, teknikten ziyade psikolojiye odaklanıyor. İçsel karmaşalara ve insanın varoluş sancılarına aşinaysanız, Carnegie’nin bu sancıları eyleme dökerek nasıl aşacağımıza dair sunduğu reçeteler size oldukça ferahlatıcı gelebilir.
Carnegie’nin üzerinde durduğu en temel mesele Hazırlık. Yazar, "hazırlıksız konuşmacı, fırtınalı denizde rotasız kalan bir gemi gibidir" derken aslında hayatın her alanındaki iş başarma sanatına gönderme yapıyor. Kitapta sadece ses tonunuzu nasıl ayarlayacağınızı değil, zihninizi o konuşmaya veya o işe nasıl ikna edeceğinizi öğreniyorsunuz.
Dürüst olmak gerekirse, kitabın bazı kısımları bugünün hızlı tüketim çağında biraz uzun gelebilir. Bazı örnekler çok tekrara düşüyor gibi hissettirse de, Carnegie’nin bunu bir öğretme tekniği olarak kullandığı belli. Eğer modern, hızlı ipuçları içeren bir kitap arıyorsanız bu size biraz ağırkanlı gelebilir; ancak meselenin felsefesini kavramak istiyorsanız doğru yerdesiniz.
Bu kitabı sadece sunum yapacak profesyoneller veya öğrenciler değil; kendi sesini bulmakta zorlanan, fikrini masaya koyarken tereddüt eden herkes okumalı. Özellikle edebiyatın o derin ve bazen karanlık sularında yüzmeyi seven okurlar için, Carnegie'nin bu başarı odaklı ama insancıl yaklaşımı güzel bir dengeleyici