Romanın ilk 2 bölümünü çok beğendim. Mekân ve doğa tasvirleri çok başarılıydı. Hikâyeye çok sağlam girdiğini düşündüm ve iyi bir hikâye geleceğini umdum. 3. bölümden sonra çok gereksiz tarih ve coğrafya bilgileriyle romandan koptum.
İngiliz sömürgeciliği, misyonerliği, İspanyol-Portekiz sömürgeciliği, Şili-Arjantin çatışması... Tüm bunlar olurken sanki Fransızlar sömürgeci değilmiş gibi, 'Napsın adamlar, onlar da mecbur' gibi anlatımlar beni hikâyeden kopardı.
Ama hikâye boyunca Kaw-djer’in gizemini, yalnızlığını, yani karakter derinliğini çok iyi verildiğini düşünüyorum. Hatta bence ustanın gördüğüm en iyi karakter anlatımıydı diyebilirim.
Bir de hikâyede Kaptan Nemo’nun Kaw-djer olabileceği konusu var. Uğur Bey’in videosunda gördüm.Kitabın 58. sayfasında 'Ağırbaşlı ve hüzünlü yüz ifadesinden çıkarılabilen başlıca sonuç, yaşamın onu birçok düş kırıklığına uğratmış olduğuydu. Belki gerçekleştirilemeyen cüretkâr hayaller, belki de kabullenemediği bir toplumsal konumu kökten düzeltmeye kalkışıp da başaramamak gibi...' diye bir bölüm var. Burada yarım kalan şeylerin olması, Nemo’nun da en son gemisinin batıp yarım kalan bir hikâyesinin olması, karakterin iyi eğitim görmüş olması ve birçok dili konuşuyor olması bana olabileceğini düşündürdü.
Kısacası Güney Amerika’da sömürgecilik ve kurumsallaşmış Hristiyanlık hakkında birçok bilgi aldım ama bir hikaye göremedim.
SPOILER
kitabin konusu cok ilgi cekiciydi. hikaye kizin yagmurdan kacacak bir yer ararken kendini en sevdigi kitap serisinin gectigi kasabada bulmasiyla basliyor. bu biraz da urkutucuydu aslinda. kitabin yazari oldukten sonra kasabadaki hayat yarim kalmis ve tekrara dusmus. ben olsam birak romantize etmeyi odum kopardi.
elsy ve anders iliskisiyse bana hic gecmedi. ikisinin de exlerine takili kalmasi rahatsiz ediciydi. ustelik anders'in kitabin yazarinin nisanlisi olup, onu atlatamadigindan bu kasabayi bulusu ve ondan kalan son sey oldugu icin kasabadaki hicbir seyi degistirmeden orda takili kalmasi. bir de bunca seyden sonra da elsye olan sevgisi aynen kardesim inandik bizde sana.
kitabin en hos yaniysa elsy ve pru'nun arkadasligiydi. onlara asiri ozendim. elsy'nin her an burda o da olsaydi diye dusunmesi, hem haber alamadigi hem de onu habersiz biraktigi icin endiselenmesi, kasabayi terk etmesindeki bi sebebinde pru'suz yapamicak olmasi... pru onu geride birakti diye dusunurken, dondugunde ciftlikte onu bulmasi falan. cok minnos bi iliskileri vardi ozendim
Reklam
Fantastiğin Temellerinden Biri Ama Bana Geçmeyen Bir Hikâye·184 syf.·Duygu ve Düşünce
6/10
2026 16. kitabı
Selam. Uyuşmadığım bir başka kitaplayız bu gün..
Dünyanın ötesindeki orman uzun zamandır merak ettiğim kitaplardan biriydi. Bunun en büyük sebebi de elbette 
William Morris 'in 
J. R. R. Tolkien ve 
C. S. Lewis
Şenlik Ateşi tam anlamıyla “iyi fikir ama kötü işleniş” hissi veren kitaplardan biriydi benim için. Konusu aslında oldukça ilgi çekici başlıyor. Eski travmalar, kaybolan genç kızlar, geçmişin
İnandırıcılıktan Uzak Bir Deneyim
Daha ilk cümlesinden inandırıcılığını kaybeden, mantık hatalarıyla dolu bir deneyim."
Bir kitabın içine girebilmek için önce diline ve kurgunun mantığına inanmamız gerekir. Maalesef bu kitap, henüz giriş cümlesinden itibaren beni hayal kırıklığına uğrattı. Yabancı bir atmosfer veya karakter sunulurken araya giren, kültüre tamamen aykırı yerel ifadeler (örneğin daha ilk sayfada karşımıza çıkan "ya" ünlemi gibi) karakterlerin samimiyetini değil, yazarın dil üzerindeki özensizliğini gösteriyor. Karakterlerin kendi kimliklerine uymayan bu yazış ve konuşma biçimi, hikayeyle kurmak istediğim bağı tamamen kopardı.
Üstelik sorun sadece üslup ya da dil kusurları değil; ilerleyen sayfalarda karşılaştığım ciddi mantık hataları da cabası. Kurgu kendi içinde tutarlı bir zemin oluşturamadığı için olayların akışı çok zorlama ve saçma bir hal alıyor. Bir okur olarak karakterlerin dünyasına saygı duyulmasını ve edebi dilin daha özenli kurulmasını beklerdim. Benim için zaman kaybı ve büyük bir hayal kırıklığı oldu.
"Theseus, sonunda korkmuş bir çocuk görür. Kısa kılıcını yere fırlatır ve çocuğu labirentten çıkartır."
Labirentlerce ve aylarca sürdü okumam. Kendi kayboluşumla eş zamanlılığından mıdır bilmem, bol bol dağıldım okurken. Kafa karıştırıcı bir kitaptı. Kopuk parçalar, rastgele metinler beni de kopardı zaman zaman. Lâkin özellikle kitabın ortaları beni daha da çekti Minotor'un dillendirildiği kısım olmasından ötürü. Bağlantı kopuktu ama belki tam da kopukluğu anlattığından olsa gerek, yakınlık da duydum bu kitaba. Minotor'dum çünkü ben de, belki de başka bir yaşamda. Veya Minotor sanarken kendimi, diğer olduklarımdım.
Reklam
Reklam