İbrahim Topak
@TimurAta_
Evrenden mutluluk dilenen tarikatlar=alfalar betalar
Günümüzde adına "kişisel gelişim", "çekim yasası" ya da "pozitif düşünce" denilen o popüler kültür endüstrisi, insanlara modern birer dünya devleti vatandaşı olmayı öğütlüyor. İnsanlara sürekli şu fısıldanıyor: "Eğer mutsuzsan bu senin suçun, evrene yanlış enerji veriyorsun, hemen bir soma (olumlama) yut ve gülümse."
Çevremde toplumsal olaylara duyarsız, sabahtan akşama kadar evrenden mutluluk dilenen, tabiri caizse 'ılık popolu' insanları eleştirirken bu kitabı okumam düşüncelerimi güçlendirdi. İstikrar ve mutlak mutluluk o kadar 'pürüzsüzdür' ki içinde sanata, trajediye ve edebiyata yer kalmaz. İnsanı insan yapan şey,şanssızlığa karşı verilen mücadelenin ihtişamı'dır. Acı çekme hakkı elinden alınan bir insan, aslında insanlığını kaybetmiş bir robottur. Özellikle kitabın bu bölümü tam da istediğim cümleleri bana verdi. Biz insanız; sinirleniriz, üzülürüz ve mutlak mutluluk diye bir şey yoktur."
Izdırap karşılığında kazanılan şeylerle kıyaslandığında, şu andaki mutluluk çok sefil kalır...
Kurumsallaşmış din ve onun siyaseti
Paul, profesör x gibi gücününün üstünde egemenlik kuran bir lider değil,William wallace gibi bir komutan da değil,Hızır veya süleyman gibi olağanüstü güçlerini kullanan bir peygamber de değil,zeus gibi bir tanrı da değil,kitabın özünde kurumsal din eleştirisi var,ilk kitap biterken beklediğimiz o destansı hikayenin bu şekilde devam etmesi belkide bu eleştirilere dikkat çekmek içindi.Bana islam peygamberi öldükten sonra abbasi ve emeviler dönemini çağrıştırdı.
