Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"KUZGUN YEMİNİ"
//ALINTILAR
#Karanlık her zaman korkutucu değildir, bazen de öğreticidir...
#En büyük korku bilinmeyen değil, insanın henüz tam keşfedemediği kendi zihnidir;çünkü adalet de zulüm de önce orada başlar...
#Bazı karanlıklar anlatılmadıkça büyür...
#Bazı hikayeler yazılmak değil, susmamak için doğar...
#Bilinmezlik kapının ardında kara bir kuyu gibi bekliyordu...
#Zaman yalnızca akmıyor, insanın üstüne çörekleniyordu...
#Düşünceler bazen insana bir tabanca gibi doğrulabilirdi...
#Gölge karanlığı değil aydınlığı getirecek...
#Bazen dönmek iyidir, nereye olursa olsun...
#Doğrular acıtır...
Dönüşen birinin ardından koşan herkes, bir noktada aynı karanlığa girer..
#Bazı sorular soruldukları anda anlamını yitirirdi..
#Hiçbirşey söylememek en doğru cümleydi...
#Bazı mesajlar anlaşılmak için değil, uyanmak için yazılırdı...
#Bir insanın içinde bu kadar karanlık olabileceğini... Sevginin bazen insanı kurtarmadığını... Geç farketmişti...
#Bazı sorular insanı hayatta tutmaz;sadece daha çok acıtırdı...
#Yüreğinin ortasından kırılmıştı, nasıl onarılacağını bilmiyordu...
#İnsan her zaman gerçeğin iyileştirdiğine inanır...
#Bir insanın sevdiği birini kaybetmesinden daha önemli ne olabilirdi?
Yanılmış olmak...
#Bazı anlar vardır, yaşanmasa hayat devam eder, yaşandığında ise insanın içinden bir şey kopar...
#Hiçbir şey aydınlığa erişmemişti, aksine herşey karanlığa gömüldü...
#Bazen doğru olan şey, insanın en büyük yanlışıydı...
#Bazı pişmanlıklar ses istemezdi., sessizce insanın içine çöker orada kalırdı...
#Gölgeler ölümsüzdür...
#Tehlike geçmişte kalmazdı, şekil değiştirirdi...
//KİTAP HAKKINDA
Çehov’un 44 yıllık ömründe tamamladığı son öykü sayılan Nişanlı, evlilik arifesindeki genç bir kızın hayatı sorgulamasını ve zincirlerini kırarak özgürleşme sürecini anlatıyor. Rus feodal yapısının yarattığı aylak insan profilini yere yere bir hâl oldun be Pavlovic. Ne var yani sistem; kendilerini tembelliğin kucağına atmış insanları yarattıysa ve işe yaramazlıklarıyla mahalle kahvelerinde geceleyen binler yarattıysa, oğulları ve kızları kendilerinin laciverti olmaktan başka bir kapıya çıkamıyorsa 3-4 soy. Yazarken bile yalandan olumlayamıyorum bu tekdüzeliği. O yüzden ben de bu Akçadağlılardan hallice taşlama becerisine sahip Anton abimin düşüncesinden taşacağım. Herif 44 yıllık ömrünü bu cehaletin karşısında geçirmiş, bize biraz daha fazla yıllar vaat eden bu hayatı; sırtı emperyalizmin şatafatına dayayarak geçirmek yakışmaz. Bu az önce bahsettiğim genç kızımız işte ; eve Moskova'dan gelen akraba Saşa ile kendini bulma sürecine girer. İçinde annesinin karbon kopya hayatını yaşayacağının kaygısını, sezgisini duymaya başlar ve şüphe eder evliliğe bu kadar yaklaşmış ve görünürde en önemli kararını verecekken hayatının; ve işte en önemli kararını Saşa ile kaçmakla kendine yeni bir yelken açmakta bulur. Saşa onun için yeni kapılar da açabilen bir çilingir görevi görür yani. Saşa ile kaçmak diyince ona bağrı yanık da sırılsıklam peşinden gidiyor sanılmasın, Nadya kendini bulabileceği bir eşik yaşamaktadır sadece. O yüzden ismini ilk defa şu an , özgürlüğüne adım atarken anmayı tercih ettim, ismini unuttuğumdan değil yani. -Biz de yedik, yeseniz güzel olurdu.-
Nadya Moskova'da kendi yolunu çizmeye çalışır, eğitim alıp kendini geliştirir, bir kere girmiştir çünkü o yola; köyüne dönüp nişanlısıyla evleneceği yoktur ya bu saatten sonra, o da ancak ailesine keskin bir ket
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Abdullah Harmancı hikayelerini de dilini de sevdiğim yazarlardan. Yirmi beş hikayenin derlendiği bu kitapta şüphesiz en etkileyicilerden biri kitaba ismini de veren hikayedir. Herhalde "Hud Suresi" diye kopya versem hikayenin içeriğine dair merakı söndürmüş olmam.
Harmancı okuyunuz.
Ayşe Kulin’in bütün popüler düşünceleri bir araya getirdiği, alakasız yerde yüzeysel duyar kastığı iğrenç ötesi kitabı... Bunu roman diye basması bile utanç verici. Sonunu Selena dizisinin finaline benzettim doğrusu... Kesin ordan kopya :)
Baştan aşağı berbat bir kitap...
Aslında okuyacağım bir şey değildi ama dizisini çok seviyorum diye okuyayım dedim. Hayalkırıklığı. Dizi bin kat daha güzel. Bir kere dizideki karakter derinliği burada yok. Kardeşlerin her birinin ayrı karakteri ayrı hikayesi vardı dizide. Burada hepsi bir kopya gibiydi. Fanfiction havası aldım.
Dizisi güzel ama kitap ı ıh
Kopyalanmış Adam, yazarın muhteşem üslubuyla çok farklı bir kafada yazılmış. Böyle farklı fikirleri konu edinen eserleri seviyorum. Kitap bize karakterleri sadece tanıtmıyor onların iç seslerine kadar tanık olmamızı sağlıyor. Karakterlerin zihinlerinin en derinlerine iniyoruz, onlar ile bütünleşiyoruz ve haliyle kendimize soruyoruz bir kopyamız bir anda peydah olsaydı ne olurdu? Ruhumuz, kişiliğimiz, ne kadar kırılgan... kendimizi anlatacak kelimeler bulmak bazen ne kadar zor. Karar almak en kolayıdır diyor yazar gün içinde sürekli kararlar aldığımız aşikar. Ama her karar süreci sanki bizim ile kopyamızın arasındaki bir münazara değil mi? Her karar evrende yeni bir kopya doğuruyor. Sonsuz olasılıkların içinde yaşadığımız bu kuantum dünyada sonsuz kopyalarımızın aldığı kararların sonuçlarıyla çiziliyor kader çizgimiz belki de. Belki de kitabın bunlarla hiç ilgisi yok... son yarısı çok sürükleyici tamamı çok ilgi çekici. Çok beğendim. Tavsiye ederim.
