Frau Kaplan
@kplnys
Türk Dili ve Edebiyatı
Hessen
1993
162 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
İlk 80 sayfayı okuyabildim. Toplumun bir kesiminin diğer bir kesimini küçümserken, işin içine Allah’ın ayetlerini de katmasını, dinde olan şeylerin böyle alelade bir şekilde küçümsenmesinden hoşlanmıyorum. Belki Nermin isimli ana karakterin küçük bir cümlesinde geçiyor ama yazarın mentalitesini çok net bir şekilde gösteriyor. Hiç lüzumu yok. Edebi açıdan da bir lezzet alamadım. Bölük pörçük olaylar anlatılıyor, bu olaylar asla çözüme kavuşmuyor. Benim için vakit kaybı. Okuyacaklara iyi okumalar diliyorum.
Ben ne okudum hiç bilmiyorum yaa. Birkaç gün aralıklı olarak okudum ve her okumamda karakterler birbirine karıştı. Kim ölü kim hayatta hiç aklımda kalmadı. Yarım bırakmak alışkanlığa dönüşmesin diye kendimi bitirmeye zorladım. Satır aralarını ve metaforları fark edebilen okurlar için çok güzel bir kitaptır eminim ama beni maalesef çok yordu.
Margaret Atwood’u severim aslında. 
Nam-ı Diğer Grace ve 
Damızlık Kızın Öyküsü ’nü çok severek heyecanlanarak okumuştum. Ama bu kitaba bir türlü giremedim. Shakespeare Yeniden serisi diye öncelik vermiştim ama maalesef daha fazla okuyamayacağım.
Nam-ı Diğer Grace ve Damızlık Kızın Öyküsü ’nü çok severek heyecanlanarak okumuştum. Ama bu kitaba bir türlü giremedim. Shakespeare Yeniden serisi diye öncelik vermiştim ama maalesef daha fazla okuyamayacağım.
Bu kitapta bir kez daha platonik aşkın nelere sebep olabileceğini, insanların hayatını komple mahvedebileceğini anladım.
Kitapta dört kişi var; Bahşı ve Kaknusia. Bunlar ailelerinden kaçarken ayrı düşmüş, birbirlerine çok aşık olan bir çift. Bir de onlara ‘platonik’ aşık olan ve yoldaşlık eden iki aşık; İshak ve Gunala. İshak Kaknusia’ya hamileyken sahip çıkan, onu çok seven Bahşı’yı yıllarca entrikalarla uzakta tutan bir aşık. Gunala da kendisini Bahşı’nın esiri olarak kabul eden bir köle. O da bir sürü dalavereler çevirmiş Bahşı Kaknusia’yı bulamasın diye. Yani bir kitap karakterinden maksimum ne kadar nefret edilebilirse o kadar nefret ettim ikisinden de. Allah böyle aşığım diye gezinip bencillikleri yüzünden bir sürü acılara sebep olan insanlardan korusun.
Bir ‘Popüler kültür kölesi’ olarak çıktığından beri bu kitabı merak ediyordum. E-kitabını bulunca hemen okudum ve beni uzun zamandır içinde olduğum Reading Slump’tan çekip aldı.
Kitabı çok sevdim orası kesin ama June ile ilgili karmaşık hislerim var. Kitabın başlarında June ile aşırı empati yapıyorsunuz. Kitabı çaldığının ortaya çıkmaması için dua edecektim neredeyse. Sonra bir yerde yazar bu kadının bir hırsız olduğunu hatırlatıyor. Birden gıcık olmaya başlıyorsunuz. İlk kitaptan sonra ikinci kitabı da çalınca bütün sempatiniz gidiyor.
Normalde beni tedirgin eden, geren kitaplardan hoşlanmıyorum. Sürekli ha şimdi ortaya çıkacak, işte şimdi ortaya çıkacak gerginliği içindesiniz bu kitapta.
Temponun düştüğü yerler sadece June’nun psikolojisinin işlendiği yerler. Ama o kısımlar bile sürükleyiciydi.
Okuyacak kişilere keyifli okumalar dilerim.
