Kitabı 1 ay boyunca sindire sindire okudum. İlk başlarda biraz ağır gelse de, okudukça kitabın yazarı Aliya İzetbegoviç'in ne kadar derin bir insan olduğunu, geniş gözlem gücünü ve gerçekten bir "Bilge Kral" olduğunu bir kez daha anladım.
Kitap, "Hristiyanlık ve Yahudilik", "Din ve Materyalizm" olgularının karşısında, İslâm'ın en mâkul,en akılcı ve en doğru yol oluşunu her bölüm sonunda vurguluyor.
Aynı zamanda, ne yazık ki bugün yaşadığımızı sandığımız İslâm'ı, materyalizm ve diğer dinlerin etkisine kapılarak nasıl deforme ettiğimizi de gözler önüne seriyor.
Tekrar okuyacağım ve okuduğumda yeni şeyler öğreneceğime yürekten inandığım kitaplar arasında yerini aldı.
Thebai kralı Oidipus’un oğulları Eteokles ve Polyneikes savaşta birbirlerini öldürür. Yeni kral Kreon, şehri savunduğu için Eteokles’in gömülmesini emreder; ancak hain ilan ettiği Polyneikes’in gömülmesini yasaklar.
Polyneikes’in kız kardeşi Antigone, tanrıların yasalarının insanların yasalarından üstün olduğuna inanarak kardeşini gizlice gömer. Kreon buna öfkelenir ve Antigone’yi ölüm cezasına çarptırır. Antigone’nin nişanlısı ve Kreon’un oğlu Haimon onu kurtarmaya çalışsa da başarılı olamaz.
Sonunda Antigone ölür; ardından Haimon ve Kreon’un eşi de yaşamlarını yitirir. Kreon ise verdiği yanlış kararların acısıyla baş başa kalır.
Reklam
Yazarın tanıştığım ilk kitabı, ince olduğu için tercih ettim. Küçük prensi andıran bir biçimi var kitabın konusu ise çok hoşuma gitti.
Bilinmeyen bir adayı bulmak için kraldan tekne isteyen adamın hikayesini anlatıyor. Kral dahil herkes bilinmeyen bir adanın olmadığını söyleseler de adam oranın var olduğu konusunda ısrarcı ve yola çıkmak istiyor bir anda. Aslında adamın bilinmeyen bir adaya ulaşmak istemesinin arkasında kendini bulması yatıyor. Felsefik ve düşündürücü çerezlik bir kitaptı, tavsiye ederim.
"Gezgin" EleştirisiDüşünce
Kitap tam bir kıssadan hisse kitabı, kısa öyküler, kısmen durum hikayeleri tadında bitirişler, gayet çerezlik bir kitap fakat değinmeliyim ki anlatılan hikayelerde kadın her zaman "aşk tanımaz","duygu bilmez" olarak tanımlanmış bu yük sadece tek cinsiyete verilmiş bir tık rahatsız edici taraf bu. Onun harcinde kitap tema olarak kral, kadın ve erkeğin aşk yaklaşımı ve kişileştirme ders çıkarma üzerine kurulu. Küçük küçük pastoral değerleri sezebilirsiniz fakat şu his hep içinizde olcak "biraz toplumsal normlar ve yargılar hamurunda yoğrulmuş" bir yapıda... 
Gezgin
Gezgin
SHAKESPEARE OKUMALARI
ATAOL BEHRAMOĞLU
Ataol Behramoğlu, edebiyat tarihinin en büyük isimlerinden biri olarak kabul edilen Shakespeare hakkında pek çok yazı kaleme alınmış olmasına rağmen, onun oyunlarının dil ve anlatım özelliklerini, kurgu içindeki serbest çağrışımlarıyla birlikte ele almak istemiştir. Bu eserinde temel amacı, Shakespeare’in oyunlarının yalnızca tiyatro kurgusu üzerinden değil, içerdiği düşünsel sorunlar, şairliği ve bir düşünür olarak ortaya koyduğu metaforlar ve özdeyişler üzerinden de değerlendirmektir.
2017 ve 2021 yılları arasında çeşitli dergilerde yayımlanan 20 yazının bir araya getirilmesiyle oluşan bu kitap, Shakespeare üzerine ezbere dayalı yorumlardan uzaklaşmayı amaçlar. Behramoğlu, Shakespeare’in oyun yazarlığını mümkün olduğunca içselleştirerek kendi kişisel izlenimlerini, sorularını, beğenilerini ve eleştirilerini okuyucuyla paylaşır.
Behramoğlu, Shakespeare’in Hamlet oyunu için her yerde rastlanabilecek bir trajedinin, büyük ustalıkla işlenerek benzersiz bir esere dönüştürüldüğünü söyler. Shakespeare’in eserleri ne zaman okunursa okunsun farklı şekillerde idrak edilip yeniden değerlendirilebilir. Tekrar okuma isteği uyandırmasının sebebi ise kurgusundaki özgürlük ve akıcılıktır. Shakespeare dili yalın ama güçlü bir kılıç gibi kullanır; olay örgüsü okuru içine çeker ve kişi kendisini adeta oyundaki kahramanlardan biri gibi hisseder.
Macbeth üzerine yaptığı değerlendirmelerde Behramoğlu, Shakespeare’in kadınlara karşı ön yargılı olduğu yönündeki düşüncelerden bahseder. Metinde pek çok yerde erkek karakterlerin yüceltildiğini, Lady Macbeth’in kişiliği övülürken bile kullanılan dilde sert ve zehirli bir taraf bulunduğunu ifade eder.
Romeo ve Juliet oyununun Shakespeare’in ilk dönem eserlerinden biri olduğunu ve sanki biraz aceleyle
çok şey anlatıcam derken hiçbir şey anlatmamış, bu yazar adım kadar eminim Müslüman-Türk düşmanıdır. hz.Muhammed’i bir peygamber olarak değil Arapları birleştiren bir kral olarak lanse etmiş. Hunları, Uygurları, Akhunları gibi birçok Türk milletinin kimliğinin belirsiz olduğunu yazmış ama avrupa ırklarının yedi ceddini yazmış. Göktürklerden hiç bahsetmemiş, Selçukluları ve Harezmşahları bir iki cümle ile açıklamış. Türkleri 11. yüzyılda tarih sahnesine çıkmış gibi lanse etmiş.. daha dünya kadar şey sayabilirim, tamamen zaman kaybı, okumayın okutturmayın..
Reklam
Reklam