Artık Dostoyevski’nin kitaplarını okumayacağım. Çünkü okuduğum son iki kitabında da birer kişiyi veremden öldürdü.
Belki senin korktuğun şey de buydu işte: hâlâ soluk alan, içen, beslenen bir bedende kıpırdamaz hale gelmek. Ağır çekimde intihar etmek.
Aklı başında hiç kimse yanaşmaz savaşa. Biz yaşadık da biliriz.Sadece ölüm acısı, açlık, sefalet için değil korkum,savaş insanda insanlık bırakmaz.