Korkma, iyi bir annesin!
Hepimizin duymaya en çok ihtiyacı olduğu cümle bu, değil mi sevgili anneler? Çocuklarımızı yetiştirirken en temel ve kritik konularda çelişkiye düşüyor; etrafımızdaki insanlardan yükselen binbir farklı "çatlak sesle" boğuluyoruz.
İşte bu kitap, tüm o kafa karıştıran seslere bir son verirken içimize adeta su serpiyor. Üstelik işin uzmanı bir anne olan Saniye Bencik Kangal’ın o dostane anlatımıyla, tam bir sohbet havasında!
Bu kitapla annelik serüvenimizin başında, yani hamilelik sürecimizde tanışacak kadar şanslıysak ya da minik yavrumuzun tüm ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra kendimize ayırabildiğimiz o kısıtlı, altın değerindeki zamanlarda; haydi, çaylarımızı veya kahvelerimizi tazeleyelim ve bu kitabı okuyalım
İşte annelik serüvenimizin her aşamasına dokunan başlıklar:
Korkma! Kucakla
Korkma! Güvenli Bağlanır
Korkma! Ağlar
Korkma! Kendine Zaman Ayır
Korkma! Uyur
Korkma! Alışır
Korkma! O Bir Kaşif
Korkma! Paylaşır
Korkma! Tanısın
Korkma! Bırakır
Korkma! Tuvalete Alışır
Korkma! Oyna
Korkma! Teknolojiye Sınır Koy
Korkma! Artık Okullu Oldu
Korkma! Cevapla
Korkma! Tekrar Oku
Korkma! Sınır Koy
Korkma! İletişim Engellerini Kaldır
Korkma! Özgüveni Gelişir
Profilimdeki linkten Instagram'a beklerim. Kitap incelemelerimin görsel ve video içeriklerini Instagram hesabımda paylaşıyorum.
Çocuklara yönelik, mizah ve macerayı harmanlayan eğlenceli bir hikâyedir. Kitabın ana karakteri olan Pofidik, dünyanın en korkusuz ajanı olarak bilinse de, aslında pineklemeye ve atıştırmalıklara düşkünlüğü ile nam salmıştır.
Pofidik ve casus arkadaşları Jade ile Kit’in, normal bir izin gününde bir su parkını ziyaret etmeleriyle başlar. Ancak bu sıradan dinlenme günü, büyük bir keşifle aksiyon dolu bir maceraya dönüşür: En büyük düşmanlarının, su parkını gizli bir üs olarak kullandığını fark ederler. Pofidik ve ekibi, “Kıskaç” ajanları şehri yok etmeden önce onları durdurmak zorundadır. Pofidik, bu kritik görevde atıştırmalıklarına olan düşkünlüğü yüzünden sakarlıklar yapacak mıdır, yoksa günü kurtarmayı başarabilecek midir?
Hikaye çok hareketli; su parkında geçen maceraları, gizli üsler ve kötü planlar derken tempo hiç düşmüyor. En çok sevdiğim yanı ise, bu kadar eğlenceli ve bol kahkahalı bir serüvenin içine arkadaşlık, cesaret ve ekip çalışması gibi güzel değerleri çok doğal bir şekilde işlemiş olmaları.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kıpçaklar Yalnızca Savaşçı mıydı?·240 syf.·Tarih
10/10
2026 15. kitabı
Ahmet Hoca’nın bu çalışması, Anadolu’daki Kıpçak varlığını ve bu topluluğun askerî-idarî elitini teşkil eden Atabeg/Atabey kurumunu merkeze alan önemli bir akademik katkı niteliğindedir. Eser, özellikle Doğu Anadolu coğrafyasında yoğunlaşan Kıpçak yerleşimlerinin bölgesel siyaset, askerî mücadeleler ve kültürel etkileşim dinamikleri üzerindeki rolünü titizlikle ele almaktadır.
Yazar, Kıpçakları yalnızca bozkırın göçebe unsurları olarak değil; Selçuklu, İlhanlı, Timurlu ve Osmanlı gibi büyük Türk-İslâm devletlerinin siyasî yapılanmalarında aktif roller üstlenen, stratejik kararları etkileyen ve kurumların şekillenmesinde pay sahibi olan dinamik bir aktör olarak konumlandırmaktadır. Bu çok boyutlu yaklaşım, Kıpçakların Anadolu’daki tarihsel ağırlığını bütüncül bir perspektifle gözler önüne sermektedir.
Kaynak kullanımı ve dönem tasvirlerindeki zenginlik, çalışmanın akademik sağlamlığını pekiştirirken, konunun kurgusal anlatıdan arındırılmış, belgelere dayalı bir çerçevede sunulması esere ayrı bir değer katmaktadır. Alandaki boşluğu dolduran bu kapsamlı inceleme, Türk tarihinin periferide kalmış fakat kritik öneme sahip bu halkasına yönelik bundan sonra yapılacak araştırmalar için de sağlam bir zemin teşkil etmektedir.
Kıpçak tarihi özelinde Anadolu’nun etnik ve siyasî mozaiğine ışık tutan bu çalışma, hem uzman araştırmacılar hem de alana ilgi duyan okurlar için istifadeye şayan, yetkin ve özgün bir kaynak olarak değerlendirilmelidir.
Kıpçak Atabekleri 
Ahmet Toksoy
Kıpçak Atabekleri Ahmet ToksoyTanrıların Doğuşu: TheogoniaEdebiyat
Theogonia okumak beni epey zorladı. Kim kimden geldi, kim kimi yedi derken kayboldum. Anlamak için birçok vlog izlemek durumunda kaldım. Batı medeniyetini anlamak için iki Yunan mitolojik kaynağı kritik önem taşıyor: Homeros'un İlyada'sı ve Theogonia. Müzikten resme, heykelden bilimsel buluşların isimlerine, şirket adlarına kadar hepsi bu mitlerden besleniyor. Batı medeniyetinin kökü Yunan mitolojisi. Olayları anlamamda en çok katkı sağlayan içeriği Emel Kalender hazırlamış(YouTube Kanalı) youtu.be/xCcYmFXQSzc?si=... Kitabı mükemmel bir forma sokmuş aslında; hem resim sanatıyla hem heykellerle içeriği zenginleştirmiş.
Theogonia, tanrıların soy ağacını anlatan basit bir masal kitabı değil; evrenin hiçlikten varoluşa, düzensizlikten düzene, vahşetten adalete geçişinin yani Kaos'tan Kozmos'a büyük dönüşümün epik hikâyesidir.
Ancak bazı eleştiriler de yapmak lazım: Antik Yunan medeniyetinin dünya çapında Batı medeniyetini şekillendirmesinin asıl nedeni Roma İmparatorluğu'dur. Romalılar bu kültürel zenginliği benimseyip geliştirmeseydi Akdeniz havzası ve dolayısıyla Batı medeniyeti bu kadar etkilenmeyecekti. Hatta Romalılar bu kadar hevesli olmasaydı, Yunan mitolojisi belki de yerel bir medeniyetin mitleri olarak kalacaktı.
İyi okumalar dilerim.
Bana Bir Çıkış Değil, Bir Uçurum Gösterdi
Cehenneme Övgü’yü bitirdiğimde hissettiğim ilk şey şaşırtıcı bir nötrlük oldu. Ne büyük bir hayranlık ne de derin bir hayal kırıklığı yaşadım.
Romanlarda kendimi genellikle daha rahat hissediyorum, yazarın ne demek istediğini daha kolay yakalayıp yorum yapabiliyorum. Ama düşünce ve deneme kitaplarında o kadar güçlü olmadığımı düşünüyorum. Bir şeyleri kaçırıyor ya da yeterince derin kavrayamıyor olabilirim diye sorguluyorum kendimi. Bu kitapta da tam olarak öyle oldu.
Gündüz Vassaf’ın değindiği konular önemsiz değil. Eğitimden aileye, otoriteden özgürlük anlayışına kadar birçok kritik meseleye dokunuyor. Ancak kitap boyunca bende oluşan en baskın his şuydu: Sanki bir uçurumun kenarındayım ve yazar sürekli aşağıyı göstererek “burası cehennem, düşersen ölürsün” diyor. Tamam, farkındayım ama ben o sırada “nasıl kurtulurum?” diye çıkış yolu arıyorum. Vassaf ise bana sadece karanlığı ve tehlikeyi gösteriyor, çözüm konusunda ise bilinçli bir sessizlik tercih ediyor.
Belki de bu yüzden anlatılanlardan çok, anlatılma biçimine takıldım. Yazar yer yer topluma ayna tutmaktan ziyade topluma kızgın gibi yazmış. “Bakın, sonunda bunlar olacak” der gibi bir tonu var. Bu öfke bazı okurları sarsabilir ama bende “neden bu kadar uç örneklerle genelleme yapıyor?” sorusunu yarattı. Verilen örneklerin çoğu bana fazla aşırı ve gerçek hayattan kopuk geldi.
Kitabın en güçlü yanı kesinlikle bazı çarpıcı cümleleri ve aforizmaları. Altını çizdiğim, aklımda kalan birçok güzel ifade oldu. Fakat zamanla şu soruyu sormaya başladım: Bu kadar etkileyici cümleler gerçekten derin bir düşünce bütünlüğü mü sağlıyor, yoksa güzel yazılmış cümlelerin büyüsüne mi kapılıyoruz?
Bir diğer sıkıntım da yazarın kendi tezlerini zaman zaman çürütmesiydi. Bir bölümde susmanın, konuşmamanın değerinden bahsederken
Osmanlı hukuk geleneğinde fetva müessesesi, şer‘î hükümlerin toplumsal hayata tatbiki noktasında en kritik mekanizmalardan birini teşkil etmiştir. Bu müessesenin işleyişini, sınırlarını ve müftînin taşıması gereken ahlaki ve ilmi nitelikleri belirleyen "Edebü’l-Müftî" türündeki eserler, Osmanlı hukuk metodolojisinin (usûl-i fıkh) önemli bir parçasıdır. Bu bağlamda, Mehmet Fikhî el-Aynî’ye atfedilen Risâle fî Edeb’il-Müftî, müftülük makamının sorumluluklarını ve bir müftünün fetva verirken riayet etmesi gereken temel prensipleri ele alan kıymetli bir metindir.
Eserde öne çıkan başlıca temalar şunlardır:
Müftünün Nitelikleri:
Fetva makamında oturan kişinin sahip olması gereken ilmi birikim (içtihat derecesi veya fetvada ehliyet), takva, feraset ve adalet gibi hususlar detaylandırılır.
Fetva Verme Adabı:
Bir soruna cevap verilirken dikkat edilmesi gereken usul; kaynaklara müracaat biçimi, meselenin vaka ile uyumu ve müftünün kendi görüşü ile nakil arasındaki denge.
Sosyal ve Siyasi Sorumluluk:
Fetvanın toplum düzeni üzerindeki etkisi ve müftünün, devrin yöneticileri ile halk arasındaki nezih duruşunu korumasına dair ahlaki tavsiyeler.
Fetva Kaynaklarının Hiyerarşisi:
Hanefi mezhebi içerisinde hangi eserlerin (zâhiru'r-rivâye vb.) fetvaya esas teşkil edeceği ve ihtilaflı meselelerde nasıl bir yol izleneceğine dair teknik bilgiler.
Mehmet Fikhî el-Aynî, eserini kaleme alırken yalnızca teorik bir fıkıh kitabı yazmakla yetinmemiş, aynı zamanda dönemin fetva bürokrasisinin ihtiyaç duyduğu pratik bir kılavuz oluşturmayı amaçlamıştır. Risale, şu açılardan büyük önem taşır:
Dili ve Üslubu:
Müellif, teknik fıkıh terimlerini kullanırken Osmanlı ilmiye sınıfının kullandığı veciz ve ağırbaşlı üslubu başarıyla yansıtır.
Uygulamaya Yöneliklik:
Eser, sadece "fetva nedir"
