Kübra Doğan
@kubraddogan
Öğrenci
8 Ağustos
11 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
“Herkes ne diyecek? Herkesten ne gördüm ki? Bu herkes dedikleri şey beni üzmekten, hayatımı manasız hale sokmaktan başka ne yaptı?
Reklam
Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim.
her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm,
her gün bir insana bakıp, yüzümü yere eğdim.
her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım.
her gün birileri konuştu, onları dinliyor gibi yaptım.
her gün bir kez "neredeyim" diye sordum kendime.
her gün bir kuzey kışı indi içime. her gün karşımda duran fotoğraflarına baktım.
bir kez öfkelendim
her gün bir kez sordum kendime neden bu kadar bağlandın.
her gün adalet ve zalimlik üzerine düşündüm.
belki de her şey.
her gün bir barbar, bir medeni ile gezdim sokaklarda.
minareleri her gün sabaha ezan sesleriyle ben açtım.
her gün bir perdeyi aralamaya çalıştım.
her gün hiçbir şeyi anlamadığımı düşündüm, her gün her şeyi anladığımı düşündüm.
Prag’da Üç Leylek Lokantası’nda buluşurduk.
Şimdi, bir yol kıyısında,
gözlerim kapalı duruyorum,
sen bir ölüm boyu benden uzak
bir kırık aynadasın çarpuk çurpuk.
“... Yoksa o, bir anlığına da olsa, senin kalbine yakın olmak için mi yaratıldı ?”
Başka bir şeyi ararken bulunan bir şey gibi...
