Salih Bir Evlat MirasıŞiir
Bir fidan aşılanır, sevgi dolu öz ile,
Evlat dile gelirmiş, haktan gelen söz ile.
En güzel miras ona, mal mülk değil dünyada,
Doğruluğu öğretmek, nur saçan bir yüz ile.
Yüreğine nakşet ki Allah’ın sevdiğini,
Bilsin helal lokmayı, bilsin hak yediğini.
Büyüğe saygı duymak, küçüğe şefkat vermek,
Güzelleştirir elbet kulun her dediğini.
Anne baba aynadır, çocuk bakar izinden,
Hayır dualar dökülsün, eksilmesin dilinden.
Secdeyle tanışırsa o küçük, temiz yürek,
Kötülük uzak kalır, tutar dinin elinden.
Yarınların umudu, salih bir evlat olsun,
Öyle bir ahlak ver ki, kalbi huzurla dolsun.
Rabbine kul olanın, yolu her daim açık,
İki cihanda birden, yüzü hep akça kalsın...✍🏻
©EMİRHAN ARSLAN
İyi insan olalım...
“Kul hakkına dikkat et”
“Kalp kırmaktan kork”
“Asla yalan konuşma”
“Vicdanını ve merhametini kaybetme”
“İncin ama incitme”
“Ölümü her daim hatırla…”
…..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
*"Günahların kul üzerindeki etkilerinden biri de, işlerinin zorlaşmasıdır. Öyle ki, hangi işe yönelse, o işin önünde kapanmış bir kapı bulur ya da onu oldukça güçleşmiş halde bulur."*
Ve insanlar, tercihleri ile kaderlerini imzalar...
Attığı her adım, söylediği her söz, sustuğu her yer bir tercihtir.
Kader gayrete aşıktır; kul niyet eder, yürür, Allah da yolunu kader diye yazar.
O halde imzan imanın olsun ki, amel defterin umutla, sabırla, namazla, duayla, takvayla, huzurla, sonsuz aşkla dolsun.
___ /Güven Taşdemir
Favorilerime bir yenisi daha eklendiŞiir
O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı
Sahile vurdu kalbim su yandı, kum da yandı,
Bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum
Ölüme baş kaldıran dertli uykum da yandı
Yurdumdan mahrum edip dolaştırdın cem gibi
Ruhumla söndü alev sonra ruhum da yandı
Kül oldu bir yiğidin figanıyla her umut
Bülbülün küllerine konan puhum da yandı
Böylesi bir yangın görmedi Nemrut bile
Kaktüsün gölgesinde nazlı ahım da yandı
Ahımdır zannederdim en belalı kıvılcım
Kirpiğine dokunan kanlı ahım da yandı
Bir damla su ver bana ey çöl, bari sen küsme
Kalmadı hiçbir şeyim bak günahım da yandı
Yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme
Ülkem yıkıldı heyhat, ordugahım da yandı.
Köleleri her akşam duman kıldı gözlerim
Başıma tac ettiğim padişahım da yandı
İlk defa böylesine tutuştu gökkuşağı
Renklerim siyah oldu ve siyahım da yandı