Gençliğimde çok acı çektim, ama şimdiki gençlerin acıları benimkinden bin beter herhalde. Çünkü benim kuşağım, gençliğini ve gençliğin sorunlarını umutlu bir dönemde yaşadı hiç olmazsa. O birinci ve tek cumhuriyet gözümüzün önünde kurulmaktaydı. Eğer çalışırsak, doğru dürüst eğitim görürsek, aç biilaç ortalarda kalmayacağımızı biliyorduk. Güçlü bir umut içimize öyle derin kökler salmıştı ki, şimdi yaşadığımız toplumsal felaketler, hortlayan gericilik bile, benim gibi dinozorları hala yıldıramadı.
Neden böyle oldu bilmiyorum, beğenmedim, üzüldüm. Yani nasıl desem şair çok şey biliyor, anlıyorsunuz fakat bende karşılığı yok. Aslında manilermiş de yazılanlar şiir olsun diye uğraşılmış sanki. Kendine ait bir tarzı yok. Yani aradan seçip işaretlediğim bir iki satır yer dışında şair kelimelerle ilerlemiş onlar da sanki sadece uysun diye kulağa güzel gelecek şekilde alt alta koyduğu mısralar ile devam etmiş gibi. Nasıl söylesem "mavi huydur bende" gibi. Seveni vardır fakat dediğim gibi ben beğenemedim.