"...Kardoukhoiler (Karduklar), Kürtlerin kesin olarak ataları olduğu genellikle kabul edilmişti. Onlar gibi dağlı, aynı ülkede oturur, gözü pek olduklarına göre, varsayımı kesinleştirmek için daha ne gerekliydi? Oysa araştırmaların bugünkü durumunda, artık bu konuda aynı kesinlik kalmamış görünmektedir. Bir kere bu alanda büyük bir otorite olan Th. Nöldeke gibi, M. Hartmann, Weissbach gibi Doğubilimciler, dil bilimsel nedenlerle Kürd ve kardu biçimlerinin eş anlamlı sayılmayacağını kanıtlamışlardır" diyerek, Kürtlerin geçmişi hakkında, Wiladimir Minorsky'den farklı bir bakış açısı ortaya koymaktadır. Ancak bilimsel düşünce ve bilimsel etkiden uzak, politik-ideolojik tercihlerini, bilimsel görüşler olarak ifade edenler,Minorsky'nin yukarıdaki yazısını neden analiz edememişlerdir ?
Dayka me Kurdistan e
Armanc jîna welat e
Dijmin baş bi vê zane
Kurd tev destan bidin hev
Kes nikarê bi wane
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Derbarê qedera filitînayan, întelektuelek mikur hatibû, “ Carna nikarim rakevim. Dest bi girî dikim.” Lê hevgirtina neqîner jî heye. Ji bo wê pesend bikim, min jê nepirsî gelo di şerê navbera ereban de an dema ji aliyê iraqiyan ve kurd tên jehrkirin jî xew lê diherime an na.
"Cemal Süreya'nın yaşadığı ise modern sürgünlerin aksine daha çok tarih öncesi bir sürgün hikayesidir. En acıtıcı olanı, tıpkı binlerce Kürd aile gibi kendilerini sürgüne gönderen iktidarın soluğunu hep ensesinde hissederek bütün bir sürgünlüğü, daha çok bir tür köle sürgünlüğü yaşamak zorunda kalmasıdır."
Son derece önemli bir şey daha vardır;
70'li yılların sonlarına doğru Cemal Süreya'nın Kürd hareketleriyle bir şekilde ilişki kurduğu ve en azından Kürtlerin ulusal tarihlerini öğrendikleri temel kaynaklardan birini, Bazil Nikitin'in 'Kürtler' adlı eserinin bir kısmını, kendi ismini saklayarak da olsa çevirdiğini,onlara çok uzak olmadığını hissettirdiğini biliyoruz."
"60'lı yılların ikinci yarısından itibaren gittikçe büyüyen Kürd gençlik hareketinin sinerjisinin etrafa yayılmasıyla başlar ("Ölümü doğrusu hiç düşünmedim / Ama düşündüm uzak kardeşleri mi").