Kitap karakteri kitabın içinden kendi kendine konuşursa... :)Alıntı
Tanrım, birkaç satır önce kitap dedim değil mi? O sözcük içimi hoş etmeye, beni kendimden geçirmeye yetti bile. Kendimi sert bir cilt kapağı ile korunan, güzel beyaz sayfaların üzerinde görür gibi oldum. Bir kütüphanenin raflarından en güzeline kurulup çevremdeki kitaplarla gururla, dimdik, yıllarca ayakta durabileceğimin hayali... Kurmaca bir adamın en büyük hayali...
Ölümünüz gerçek kişilerin ölümlerine özgü gerçek kederler ve üzüntüler getirecektir. En azından bir cenaze, bir tören olacaktır... Siz hiç cenazesi törenle kalkan bir kurmaca karakter duydunuz mu?
"Düşünce özgürlüğü; insanın gördüklerini, duyduklarını, hissettiklerini aktarabilme özgürlüğü olduğu kadar kurmaca olgular ve duygular yaratmak zorunda bırakılmama özgürlüğüdür de. Alışılageldik "gerçeklerden kaçma", ''bireycilik", "romantizm" nutukları, amacı tarihin saphnlmasını saygın hale getirmek olan salt retorik teknikleridir."
Bir keresinde, roman karakterlerinin hepsi biraz uyumsuz kimselerdir, o yüzden yaşamın içinden, sıradan insanları temsil ederler demiştin ya. Hepimiz uyumsuz olduğumuz için birbirimize
çarpınca incinip incitiyoruz işte. Bu senin de sıradan bir insan olduğun anlamına geliyor. Hepimiz öyleyiz. Yaralayarak
yaşıyoruz.
Başka birisiymiş gibi yapmak o kadar iyi becerdiğimiz bir şey ki, piyasada sanan gerçeklik simülatörü ismiyle satılan aletlerden çok daha iyi bir simülatör aslında kurmaca.
