Zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum.
Önce beklemekten.
Ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan.
İkisi de kötü, ikisi de hazin tarafı yaşantımızın.
...
Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık.
Aradıklarının çoğunu bulamamış,
Beklediklerinin çoğu gelmemiş bir insan olarak
Göçüp gidiyor bu dünyadan.
İşte yaşamak maceramız bu.
Yaşarken beklemek, beklerken yaşamak
Ve yaşayıp beklerken ölmek! Ümit Yaşar Oğuzcan
Elleriyle yüzünü kapıyordu zavallı genç. Daha sonra uzun yıllar da, insanların insanlıktan ne denli uzak olduklarını, iyi bildiği kişilerin ruhlarında bile ne acımasız bir kabalığın olduğunu gördükçe aynı acıyla titreyecekti yüreği. Aman Tanrım! Herkesin soylu, dürüst bildiği insanlarda bile görecekti aynı kabalığı...