Resmi Aşk Taciri - Lüks Nermin benim şaşkınlıkla okuduğum bir kurmaca biyografi oldu. Biyografileri geçtikleri döneme ışık tuttukları için çok seviyorum, üzerine bir de yakın tarihimizi farklı kalemlerden okumayı sevdiğim için kitabı görür görmez listeme ekledim.
Aziz Nesin'in kaleme aldığı bir köşe yazısında "Lüks Nermin'in adını bilmemek, Beyazıt Kulesini, Galata Köprüsü'nü bilmemek gibi bir şey olur." dediği genelev patroniçesi Nermin'in hayatı gerçekten romanlara konu olacak kadar ilginç.
Kitap, İstanbul'un fakir mahallelerinden birinde büyüyen, aşık olduğu adam tarafından kandırılan ve dönemin ünlü genelevlerinden birinde çalışmaya başlayan Şaziye'nin, çıkış yolunun hayat kadını olarak çalışmak değil de bir ev işletmek olduğunu fark etmesi ile Lüks'e dönüşerek kurduğu krallığı anlatıyor.
Nermin'in evleri 1950'li yıllarda Demokrat Parti'nin iktidara gelmesi ile bakanlara, milletvekillerine ve hatta bizzat hükümet yönlendirmesi ile yurt dışından gelen bürokratlara hizmet sunan bir oluşuma dönüşüyor. Arkasındaki bu sağlam güçle genelevlere yapılan baskınların hiçbirinden etkilenmeyen Nermin'in kendini aniden Sultanahmet Cezaevinde bulmasıyla başlayan roman, karakterin son yıllarına kadar geçen zaman dilimini anlatıyor.
Dönemin tanınan şarkıcılarının, oyuncularının, sosyetik güzellerinin ve hatta iyi aile çocuklarının bile ekstra gelir sağlamak için Nermin'in evlerinde çalıştığı, özel bir randevu sistemi ile portföyde yer aldıkları gibi gazete kaynaklı bölümleri gerçekten hayretle okudum. O dönem KVKK yok tabii, herkesin ismi ulu orta haberlerde
Merakla okuduğum bir kitap oldu, sadece kitapta kadınların böyle bir sürece bu kadar istekli dahil olması, genelevlerin sanki kadınlar için bir zulüm değil de gönüllü dahil oldukları bir ek gelir mekanizması gibi