Lamia
@lamiacakmak
81 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Shakespeare resmen kelimeler ile dans etmiş. Okumaktan en zevk aldığım şairane eser oldu. Her bir kelime her bir cümle ruhunuza işliyor. Çevirisi bu kadar etkileyici ise orjinal dilinde kim bilir nasıldır? Bu yaşıma kadar okumamış olmak bile kabahatmiş gibi hissettiriyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap aslında çok yabancı olmadığımız, geçmişten günümüze bir çok diktatörün gerçekleştirmek istediği bir dünyayı anlatıyor. İnsanların geçmişinin, geleceğinin hatta en önemlisi düşüncelerinin bile yönetilebildiği bir dünya.. Ancak diğer kitaplardan en büyük farkı bu kadar detaylı anlatılan çaresizliğin devrimle sonlanmaması ve bu durumu acı çektirerek, hissisleştirilerek,çaresiz bırakılarak zorla kabul ettirilmesi.
Uzakların Şarkısı zamanda kaybolmak isteyenlerin bir solukta okuyacakları türden bir kitap. Dönemin İstanbul' unun o efsunlu sokaklarını, gece hayatını, saray entrikalarını, dost görünen düşmanları, hırsları, yozlaşmışlığı o kadar güzel anlatıyor ki yazar kapılmamak elde değil. Hikâye nerede başlıyor nerede bitiyor anlamıyorsunuz bile.. Bir masalda kaybolmak isteyenler için güzel bir kitap..
Çok büyük beklentiler ile okumaya başladığım fakat hayal kırıklığı ile bitirdiğim bir kitap oldu. Her ne kadar sona doğru bir Yeşilçam havasına bürünsede konusu itibari ile yine de orjinaldi.
Öncelikle Kemal' e bol bol sinirleniyorsunuz. Ama çoğu kişinin aksine ben asıl Füsun'un Kemal'i gerçekten sevdiğini hissettim. Çünkü Kemal'in sevgiden ziyade daha çok bir takıntı, elde etme arzusu hatta yeri geldiğinde sinsi sinsi Füsun'un hayatını yönetmeye çalışma.. Sahip olamamanın dürtüsü ile de detaylarda boğulmaya başlıyor ve ondan sürekli bir parça çalma derdine giriyor. Füsun bunların farkında olduğu için hem öfkeli hem mesafeliydi. Öfkesi ve sevgisi bitseydi Kemal o eve giremezdi. Füsun'un çatalı nasıl tuttuğunu, sigara izmaritini hangi ruh hali ile söndürdüğünü sorgulayan Kemal nedense en son gece akıbetini en çok merak ettiği bir çift küpeyi fark edemedi çünkü istediğine ulaştı. O yüzden Kemal'in sevgiden daha başka bir şey, bir tür hastalık.. Keşke kitapta Füsun' unda biraz düşüncelerine yer verselerdi. Belki olayın masumiyet kısmını anlayabilirdik. Özellikle bekaret konusuna yazar neden bu kadar takılıyor anlayamıyorum eleştiri desem eleştiri gibi de gelmiyor kalemi.. Bir ilginç detaysa Tarık Bey'in taziyesinde neden komşular televizyon izliyor bana tuhaf geldi ve olay 1980 darbesinin olduğu dönemde geçiyor ama Kemal Bey'in hayatını garip bir şekilde teğet geçiyor bu dönem.. Velhasıl parağrafların birbirini tekrar ettiği, detaylarda boğulacağınız yüksek bunalımlı ilginç bir kitap..
Okurken ne kadar cahil olduğumu, yaşadığım topraklardan bihaber olduğumu öğrendiğim kitap.. Öyle roman olarak bakmayın gayet tarihi bir kitap.. Bu tarz kitapları hep çok sevmişimdir. İnsanın duygularını hiçe sayarak tarihi anlatamazsınız. O acılar, yaralar insanları bu hale getiriyor. Tarihe o duygular yön veriyor. Bize hep tarih derslerinden Orta Asya Türk tarihi uzun uzun anlatılırken yakın tarihimiz hep askıda gözardı ediliyor. Oysa asıl yaralarımız, göz ardı ettiklerimiz orada.. Galiba bu da çok uluslu bir toplumu bir anda yok saymamızın sonucu, ayakta kalma çabamız..Neyse kitabın konusuna gelecek olursak bir kez daha nazilerin acımasızlığı ile karşılaşıyorsunuz. Boğazda ölüme terk edilen umutlu, masum insanları, buna sessiz kalan koca bir dünya görüyorsunuz ve umudun olduğu yerde aşk olmaz mı? İşte burada da bize geçmişten günümüze kadar süren trajik bir aşk hikayesi anlatılıyor. Toplumuzun o vazgeçilmez önyargısı ve gereksiz özgüveni ile ortaya okuması çok zevkli bir kitap çıkıyor. Bence herkesin kütüphanesinde olması gereken bir kitap..
