kitapseversosyolog
@lamiacar
" bir elimde kitabım, bir elimde kahvem "
İncelemelerim yoğun şekilde spoiler içerir bilginizeee:)
Yeni yönetim küçük derebeylerine, derebeyi artıklarına, onların sınırsız egemenliğine son vermeye çalışır. Zaten son yıllarda derebeylik kendiliğinden çökmektedir. Onların çokları toprağa, mümkün olduğu kadar bol toprağa sahip olmak için savaşırlar. Bunu başarırlar da. Fıkara halkın elinden tarlalarını almak için başvurmadıkları çare kalmaz. Kimisi kanun yoluyla, kimisi rüşvetle, kimisi de zora başvurarak. Halkla yeni zenginler arasında bir boğuşmadır başlar. Zenginlerin toprakları gittikçe büyür. İşte bu sıralarda, toprağı için canını dişine takıp vuruşan, hakkını arayan halka karşı dağlardaki eşkıyalar da bir zor silahı olarak kullanılır. Bunlar dağlarda beslenir,yönetime karşı da korunurlar. Bu gerekli umara başvurmadık hemen hemen hiçbir ağa kalmaz. Dağlarda kendisine arka eşkıya bulamayan ağalar da, yeni eşkıyalar çıkarırlar dağa. Bu yüzden Toroslar eşkıyayla dolup taşar. Ovadaki ağaların çıkarları bu sefer de dağlarda birbirleriyle çarpışmaya başlar. Dağlardaki çeteler birbirlerine düşüp ha bire birbirlerini, fıkara halkı öldürürler. Ağaların toprakları büyür.
Şeker Portakalı oldukça ilgimi çeken bir eserdi. Okurken kitabın anlatıcısı olan karakterin argo dilinden başlarda rahatsızlık duydum. Daha sonrasında kitabın akışına kendimi bıraktım. Eserde olay akışı eserdeki Alex'in dilinden okuyucuya aktarılmaktadır. Alex olayın başında bir grup arkadaşıyla suçtan suça atlarken daha sonra kendini demir parmaklıklar arkasında bulur. İlginçtir ki Alex'in başından geçenler bu kadarla sınırlı kalmaz sonrasında hükümetin yeni geliştirdiği suçlu ıslah yöntemlerinden birinin ilk deneği olarak bulur kendini. Başlarda gönül rızasıyla gönüllü olur ancak işlerin sarpa sardığını farkedince vazgeçse de artık çok geçtir. Alex hükümetin otomotik çalışan iyilik makinesi haline gelir. İyi veya kötü hakkında kendi seçimini yapamıyor iyilik ona dayatılıyordur. Otomotik Portakal'ın yazarı ve hükümet arasından kimin çıkarları doğrultusunda Alex'i tabiri caizse maşa olarak kullandığını bilemedim açıkçası, Alex'in de bu karmaşayı çözemediğini görmekteyim.. Aslında kitabı okuduktan sonra günümüz toplumu içerisinde biz bireylere, doğrudan olmasa da arka plandan bir takım şeylerin dayatıldığının bilincine bir kez daha vardım. Anthony Burgess'ın tüm hayvanların en zekisi, iyiliğin ne demek olduğunu bilen insanoğluna sistematik bir baskı uygulayarak onu otomatik işleyen bir makine haline getirenlere kılıç kadar keskin olan kalemiyle saldırmaktan başka hiç bir şey yapamadığını görüyoruz.
İyi okumalar..
Gündüz geceden çok farklıydı. Gece bana, kankalarıma ve diğer gençlere aitti, moruk burjuvalarsa evlerinde oturup salakça dünya yayınlarını seyrederlerdi,ama gündüz moruklarındı, ayrıca gündüzleri aynasızların sayısı hep artıyordu sanki.
