"Kepçük. Sana gelmek için evden kaçtım, demiştin. Buralara kadar geldin mi?" "Kız, yok be" dedi geniş geniş. "Mahallenin çıkaşına kadar gitmiştim işte."* "Lan, hani Adana, İzmir'e çok uzaktı da yürüyüp yürüyüp bitiremeyince anlamıştın? "Ee, uzak, yalan mı?" "Mahalleden çıkmamışsın!" "Ya, ne yapayım? Ablamlar yarı yolda yakaladı. Yoksa Adana çıkışına kadar gelirdik herhâlde. Koymuştuk kafaya, kızım. Çanta bile yaptım ben kendime evden kaçıyorum diye. Daha ne yapayım?" "İnanamıyorum sana ya işin gücün şov, yemin ediyorum İşin gücün şov! Mahalleden çıkmamış, ettiği beylik laflara bak!"
Sayfa 8
Tam uykuya dalacağın anda duyulan çıtırtı sesleri?! Şunu yazınca bir gözüm yine dalarken sese irkildim. Lan yoksa çekirge falan mıı..?! Hayır, 4.kattayım.. Buraya gelmeniz için radyoaktif örümcek falan yemeniz lazım. Neyse korkularımın üzerine gidip bakıcam.. Korkularım üzerime gelirse?! Şimdilik orasını karıştırmamak gerekir. Ama hiç de kalkmak istemiyorum derken yine aynı ses.. Baktım, yalandan.. Her neyse rahatını (!) bozmak istemediğim için sana bulaşmıcam.. Kendine cici bak.. Öhömm, evimi terk et ulan yoksa ben terk etcem. :d
Her Neyse..
Herşeyim hazır diye düşünürken bir de Meksika vizesi durumuyla sıfır sıfır berabereyiz. Sınırsız sorumsuz amerikan vizesi almış bir kahramana Meksika vizesi vermekte direneceklerini sanmıyorum ve fakat bu vize de tüm öteki vizeler gibi bir mesai gerektiriyor. Meksika başkonsolosluğuna gidilecek, kuyruğa girilecek, pasaport verilecek, form doldurulacak, iki fotoğraf sunulacak, şu gün şu saatte gel, diyecekler. Başlıbaşına bir olay. Olayın daha da ürkünç tarafı, nerede lan bu Viva Zapata konsolosluğu? Hiç bir bilgim yok. Niye olsun? Çişi gelir gibi Meksika'sı gelmiyor ki insanın. Araştırmalarım, bir adrese ve telefon numarasına ulaşınca, telefon yoluyla görüşme denendiyse de yanıt alınamadı. Günün değişik saatlerinde Meksika konsolosluğu yanıt vermiyor. Siesta saatinde olabilirler, fakat günboyu sürmez ya bu siesta! Belirtilen adrese gittim; ortada ne bir Meksika bayrağı, ne bir polis ne de bir yazı!
Sayfa 17 - Nuh'un Gemisi·Kitabı okuyor
Edebiyat
Ben dünyayı değiştiremem çünkü kimse ben değil, Lan seni sen anla ya da her boyunduruğa eğil, Değilse kimse yanında olmayacaksa yarında, Sen ol yanında senin ve eğilme. O_o
kafamı karıştırma lan :d
İnsanın tek gerçek özgürlüğü yalnızlığıdır. Ve yalnızlığı küçük düşürense bağımlılıklardır. Aşklar, alkol, nikotin, ahlaki değerler, uyuşturucular . . . Hepsi de birer pranga olabilir her an, insanın ayağına. Zevk veren prangalar.
Alıntı