Güneş öyle bir varlık ki, onu gördüğünde insanın içi sevinçle doluyor.
Yüzüne değdiği an, ruhun da aydınlanıyor
sanki.
İnsanın içinden dışarılara çıkmak, bir yerlere gitmek, yürümek, nefes almak geliyor.
Güneş yalnızca gökyüzünü değil, insanın içini de ısıtıyor;
umudu hatırlatıyor, yaşam isteğini
dürtüyor.
Belki bu yüzden, güneşli günlerde hayat biraz daha katlanılır,
biraz daha mümkün oluyor.