Artık yoruldum.
Değiştiremeyeceğim şeyleri görmekten, onlara dokunmaya kalktıkça yenilerinin üzerime yığılmasından bıktım.
Bu yüzden güç istiyorum — sadece hayatta kalmak için değil, bu sistemi sistemsizleştirenlerden daha güçlü olmak için.
Ama aynı zamanda benden de güçlü bir el istiyorum; gerekirse yakamdan tutup beni silkeleyecek, aynı hataya düştüğümde gözümü açacak, beni kendime zorla getirecek bir güç.
Çünkü bu dünyada kimse kimseye “Dur!” diyemiyor.
Diyenlerin gücü yetmiyor, yetenlerse zaten aynı gemide, aynı kirli rotada.
Ve biz… böyle çürüyerek devam ediyoruz.