lavi
@laviniere
Hüznümüzü büyük şeylerden sanırsanız yanılırsınız.
65 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Sıfır Noktası Neresidir?İnceleme
"Kadın doğulmaz, kadın olunur."
Dünyanın bir yerinde sıfır noktasında bir kadın umutsuzluk içinde kıvrılıp ölümü bekliyor. Varlığını bir babaya borçlu ama varlığı hiçbir varlığa esir olmayan bir kadın orada bir yerde bekliyor. Hayatının ışıkları kapatıldığı için dünyayı karanlık sanan, renkleri öğrenemediği dünyayı siyah beyaz gören bir kadın orada bekliyor.
Ölüm hücresinde, mısırlı bir fahişe olan Firdevsin hikayesine dokunuyoruz. Havvadan beri kadının kanayan yarasına dokunuyoruz. Kadını sadece bir obje olarak görüp bedenine dokunan insanların zihniyetlerine dokunuyoruz. İkinci cinsiyet olarak görülüp hep geri plana atılan kadınlardan sadece birinin hikayesi bu. Bazen içinde tanıdık şeyler görüyoruz. Kendimizden, annemizden, kız kardeşimizden, ablamızdan izler buluyoruz. Tanıdığınız ya da tanımadığınız birinin hikayesini okuyoruz her satırda. Özellikle bu coğrafya da tüm kadınların hikayesi aynı çünkü.
Neval el Seddavi bizlere sıfır noktasındaki bir kadını anlatıyor. "Hiçbir şey umut etmeyecektir artık, hiçbir şey arzulamayacaktır. Hiçbir şeyden korkmayacaktır çünkü onu incitebilecek her şeyi zaten yaşamıştır." Sıfır noktası neresidir? diye soruyor ve onu bize gösteriyor.
Hiçbirimiz birini öldürmeyi bilmiyoruz ne bir bıçakla ne de gerçeklerle. Korkuyoruz. Gözlerimizi eğiyoruz. O an anlıyoruz ki hiçbirimiz Firdevsten daha cesur değiliz.
Nevâl El-Seddavi
Sıfır Noktasındaki Kadın
Nevâl El-Seddavi
Sıfır Noktasındaki KadınReklam
Agatha gerçekten olağanüstü bir yazar. Tam diyorum ki işte çok mantıklı kesin katil bu, Agatha o anda domino taşına vuruyor ve bütün düşüncelerim domino taşı gibi birbirine çarpa çarpa yıkılıyor. Gerçekten katili tahmin etmek, zincirin halkalarını birleştirmek benim için zor oldu. Kendimi gerizekalı (!) gibi hissetmeme neden oldu.
Kitap hakkında genel bilgilere gelecek olursak, kitap Agatha Christie'nin ilk kitabı ve ilk basımı 1920 yılında olmuş. Ayrıca Agatha kitaplarında sık sık göreceğimiz ünlü dedektif Hercule Poirot'un ilk sahneye çıktığı kitap. Polisiyenin kraliçesi Agatha işte bu kitapla adını ilk kez duyurmuş oldu. İlk kitabı olması sizi kötü olabilir mi acaba kuşkusuna düşürmesin. Kesinlikle şans vermeniz gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Agatha'nın ilk okuduğum kitabı On kişiydiler olmuştu ve o kitabı okuduktan sonra ben kesinlikle bu kadının tüm kitaplarını okumalıyım demiştim. Bu yüzden de kronolojik bir sırayla okumaya karar vererek Agatha'nın ilk kitabı olan bu esere başladım. Sizde benim gibi polisiye okumayı seviyorsanız ve Agatha'nın kitaplarının hepsini okumayı düşünüyorsanız. Kronolojik olarak okumanızı öneririm.
Kitabın konusu hakkında çok bir şey söylemek istemiyorum kısaca olaylar Styles köşkü'nün hanımının sadık hizmetçisi ve köşkte ki dayanağı olan Evelyn'in köşkten ayrılması ile başlıyor. Evelyn'in ayrılışının ardından köşkte ürkütücü bir kötülük havası esmeye başlar. Sonrasında köşkün hanımı Emily yatağında acı kramplar geçirerek ölür. Bunun bir cinayet olduğu düşünülür ve baş şüpheli Emily'nin kendisinden genç kocasıdır.
Daha fazla şey anlatmama gerek yok okuyup olayları kendiniz görün, keyifli okumalar.
Kitabın konusundan kısaca bahsedecek olursam: Irene Wagner şehrin, önde gelen zengin avukatlarından birinin eşidir. Tam bir burjuva hayatı sürmesine rağmen gün gelir, lüks ve eğlence içindeki yaşamı onu tatmin etmez ve yasak olanın cazibesine kapılarak gizli bir ilişki yaşamaya başlar. Bir süre sonra yasak bir ilişki içerinde olduğu genç piyanist'in sevgilisi onu yakalar ve santaj yapmaya başlar. Gün geçtikçe şantajın şiddeti artar ve Irene'nin içine düştüğü korku yaşamını derinden etkiler. Kendisini yiyip bitiren
bu korkudan kurtulmak isteyen, Irene için tek bir kurtuluş yolu vardır ama bu yolun geri dönüşü yoktur.
Kitapta aynı zamanda bize şu soru soruluyor.
İnsan geçmişte yaptığı hataların, cezasını şimdi mi çekmeli. Zaten zamanın bağışladığı bir kabahat yüzünden ceza kesilebilir miydi?
Aynı suçu işleyen iki kişi düşünün. Biri bunu üç sene diğeri ise, birkaç gün önce işlemiş ama ikiside pişmanlık duyuyor. İkisine de aynı cezayı vermek ne kadar adil olur? Birinin senelerdir bu pişmanlık ile kendini yiyip bitirdiğini, diğerinin ise sadece birkaç gündür, bu hatanın vicdan azabını çektiğini düşünün. Zaten yıllardır pişmanlığın ağırlığı ile ezilen birinin, bu suçtan zamanla aklandığını söylemek mümkün olabilir mi?
Kitabın sonu biraz beklenmedikti. Oldukça akıcı ilerleyen ve çabucak bitirebileceğiniz bir kitap, Stefan Zweig okumak isteyenler, bu kitabı gönül rahatlığı ile alabilirler. Uzun zamandır kitaplığımdaydı ama okumayı erteliyordum. Siz de bu aralar
kitap okumakta sıkıntı yaşıyorsanız, sizi sıkmadan ilerleyecek bir kitap arıyorsanız bu kitabı kesinlikle önerebilirim. Stefan Zweig insanı uçuruma sürükleyen ve ruhunu bir ruh emici gibi emen
korkuyu iliklerinize kadar hissettiriyor. Keyifli okumalar.
Özellikle intikam duygusunu iliklerinize kadar hissedeceğiniz aşk, nefret, acıma gibi duyguları ile okurken, okuyucuya muhteşem bir zevk veren, tekrar tekrar okumak isteyeceğiniz mükemmel bir kitap, herkesin kitaplığında mutlaka bulunması gerektiğini düşünüyorum.
Kitabı okurken bazen Heathcliff'e "sen nesin?" diyebileceğiniz, çeşitli duygular yaşabileceğiniz bir kitap, oldukça akıcı bir kitap olmasına rağmen bitmesini istemediğim için son sayfalarını yavaş yavaş okudum. Sancılı bir aşk hikayesini konu alan bu kitapta, sadece aşk değil yine aşka çok benzeyen bir duygu olan nefreti de hissedeceksiniz. Sevgi her an nefrete dönüşebilir, aynı şekilde nefrette sevgiye dönüşebilir. Aşırı yaşanan duygular ters etki yaratabilir.
Çok fazla söylenecek bir şey yok, zaten klasiklerden olan bu kitabı hemen almalısınız. Okuyup kendiniz o yoğun duyguları hissetmelisiniz.
