Geç okuduğum için mutluyum, inanılmaz bir hikaye, inanılmaz bir tasfir… ister istemez aklım filme gitti ama Beş Ordular Savaşını, Peter Jackson çok iyi yansıtmış bence… Gözlerim dola dola o kısımları okudum. Filmler de cüceler aşırı aksi yansıtılmıştı özellikle Thorin ama dağ ve altın kısmına gelene kadar gayet makul bir tavrı vardı.
Kitapta Elf Kralının ismi yazmıyordu, Ejderha ise kara ok ile kısa sürede öldürüldü. Legolas ve Tharuiel de yoktu, filler karakterlerdi. Cüce ve elf aşkıda yoktu. Gayet aktı gitti seri…. Filmde ister istemez uzatma ve heyecan aranıyor. Yapılan eklemeler üçleme yapmak için yapılmış, bariz…. Radagaskar karakteri sadece bir kere geçti :( ayrıca Orklar yok, Goblin savaşı var beş Ordu da ona aşırı şaşırdım. Bolg normalde ork değil mi? Kafam orada bir karıştı. Galadriel ve Saruman başkan hiç yoktu, ona üzüldüm. Gandalf ise gerçekten olması gereken yerlerde hep.
Bilbo ve Bombur favori karakterlerim bir de Beorn <3
J. R. R. Tolkien 
Hobbit
J. R. R. Tolkien Hobbit
Lotr hakkında...
"One book to charm them all and in gladness bind them..."
Sanırım önsözdeki büyü gerçekten ile yarıyor<3 Bu kitap büyülü, bundan eminim. Evreniyle, hikayesiyle, karakterleriyle, anlatımıyla... Eleştiremem zaten kitap beni eleştirse yeridir. Bu sebeple uzun evren incelemeleri ya da karakter yorumları olmayacak bu sefer.
Var olmayan bir dünya var olandan nasıl daha gerçek olabilir ki cidden? Ya da kendini bu dünyaya ait hissetmeyen biri nasıl çok daha tehlikelisinde güven bulabilir? İşte bu evren öyle bir evren... Ben Orta Dünya'ya aidim sanırım.(Ben zaten elfim orası ayrı)
Yine önsözde belirtildiği gibi: "__İki tür hikaye vardır: Gerçek hikayeler, ve gerçek olması gereken hikayeler." Bu kesinlikle gerçek olması gerekenler sınıfındakilerden hatta başlangıçta belirttiğim gibi şu anki dünyadan daha gerçek hissettiren bir hikaye.
Okurken sürekli olarak bir insanın nasıl böyle bir dünya yarattığını düşündüm. Fakat o yalnızca bu dünyayı yaratmakla kalmıyor, içinde yaşıyor ve sizi de burada yaşatıyor. Mekan betimlemelerini okuduktan sonra fark ediyorsunuz oranın aslında gerçek olduğunu.
Bu seriden uzunca bir süre kaçtım çünkü ağırlığı beni korkutuyordu. Fakat hem iyi ki kaçmışım hem de keşke kaçmasaydım. Çünkü bu hikayeyle çok daha erken tanışıp zihnimde daha uzun bir süre yaşaytabilirim ama bir yandan da tam zamanında başladığıma inanıyorum. Her na kadar okumam uzun zaman asla da tam olması gereken zamandı çünkü. Daha erken başlasaydım beni bu kadar etkileyemezdi muhtemelen.
En güzel hikayeler gibi bu da bir yolculuk hikayesi. Kitap boyunca yürüyorlar dümdüz baktığımızda. Fakat bu sadece fiziksel bir yolculuk değil, karakterler ve okuyan sizin için de bir değişim yolculuğu.
Karakterler demişken... Ben sanırım hepsini çok sevdim-Tabi kalbim Legolas'ta. Karakterlerle
Reklam
artık bende okumuş ve yaşamış olanlardanım.
Dünya ikiye bölünmüştür, denir. Tolkien'ın yapısı söz konusu olduğunda: Yüzüklerin Efendisi'ni okumuş olanlar ve okuyacak olanlar. Artık siz de okumuş olanların tarafına geçebilirsiniz. Unutmayın, hiçbir film edebiyat eserinin yerini tutamaz.
(arka kapak yazısı)
Ben şahsen, artık okumuş olan tarafta olduğum için çok mutluyum. Böyle bir başyapıtı neden daha önce okumadığımı, neden okumaya korktuğumu sorgulamakla beraber tamamen okuduktan sonra bir daha asla ilk okuduğumda hissettiklerimi hissedemeyeceğimi iyice anladım. Herkes Yüzüklerin Efendisi okuduktan sonra geri kalan çoğu fantastiğin boş geleceğini, başka bir boyutta kopyalanmış hali olduğunu söylemişti, şimdi çok iyi anlıyorum onları. Zira ben bu kitabı okuduğum 8 gün boyunca kendime şunu sorup durdum:
"Bugüne kadar bize fantastik/epik fantastik diye kitapları pazarladılarsa bu kitap ne oluyor?"
Evreni çok karmaşık ve detaylı olmasına rağmen kolayca içine dalabiliyorsunuz. Aklımda hâlâ bazı soru işaretleri var onlarında diğer kitaplarla birlikte gideceğini ümit ediyorum. Özellikle "Elrond'un Divanı" bölümündeki geçmiş tarih anlatımı gondor olsun numenor oldun mordor olsun kafamda tam olarak oturmadı tekrar da okudum. Ama bu gözünüzü korkutmasın çünkü ben sesli bir ortamda okuduğumdan anlamadığımı düşünüyorum. "Fantastik" okumaya alışkın biriyseniz bu kitabı okurken korkmanıza gerek yok bence. Bilhassa bu kitap fantastik edebiyatın ilk ve en önemli örneklerinden olduğu için fantastik yazarlarının el kitabı olarak okuduğu kitap diye de düşünebilirsiniz. Zira ben yüzüklerin efendisi okudum deyip de, Tolkien'den ilham almamış bir tane bile yazar bulamazsınız. Bütün bu evreni de sadece oluşturduğu dil (elfçe) için oluşturduğunu düşünürsek Tolkien'den bir tık tırsabilirsiniz. (Kendisi bir filolog, hayatını
Dede Korkut Hikayeleri kitabı beğendim . Klasik güzelEdebiyat
Puan vermedi
Bu kitabi okuduğumda anlaşıliri olmasini beğendim. Fakat anlatım +şiir vardı şiirlerini çok zevkle okudum . Giriş bölümü çok akıcıydi çerik olarak güzeldi. 7/10
Dede Korkut Hikayeleri, sadece destan değil; Türk milletinin ahlak, şeref, aile, devlet ve insanlık anlayışının bin yıllık anayasasıdır. "İnsanlık" denen erdem, burada; sözünde durmakta, yardım etmekte, çalışmakta, savaşta bile mert olmakta, anaya-babaya saygıda ve Tanrı'ya sığınmaktadır. Bu sözler, bir milletin ruh haritasıdır.
Her okunduğunda yeni detaylar keşfedilen bir klasik.Edebiyat
J.R.R. Tolkien’in “İki Kule”, sadece bir fantastik edebiyat klasiği değil; insanlığın, dostluğun ve umudun en karanlık anlardaki portresidir. Yüzük Kardeşliği’nin dağılmasıyla birlikte hikaye, iki paralel düzlemde ilerler: Frodo ve Sam’in Gollum rehberliğindeki tehlikeli yolculuğu ile Aragorn, Legolas ve Gimli’nin Rohan topraklarındaki mücadelesi.
Tolkien’in ustalığı, karakterlerin derinliğinde saklı. Samwise Gamgee, sadakatin ve sıradan cesaretin sembolü olarak adeta kitabın kalbine yerleşir. Frodo’nun gölgesinde kalmış görünse de onun gücü ve insanlığı, hikayenin en dokunaklı anlarını yaratır. Gollum ise iyilik ile kötülük arasındaki iç savaşın trajik bir yansımasıdır; hem tiksindirici hem de acımasızca sempatik.
“İki Kule” aynı zamanda bir geri dönüş ve direniş hikayesidir. Rohan’ın çürümüş umutları, Aragorn’un gelişi ve Kral Théoden’in uyanışıyla yeniden hayat bulur. Miğfer Dibi Savaşı sadece epik bir çarpışma değil, insan ruhunun korkuya rağmen ayağa kalkışının destansı bir betimlemesidir. Tolkien, bu sahnelerde umutsuzluğun bile nasıl bir güce dönüşebileceğini gösterir.
Ancak kitabın en büyük başarısı, atmosfer yaratmadaki benzersizliğinde yatar. Mordor’un tehdidi, her sayfada hissedilir; Ölü Bataklıklar’ın ürkütücü sessizliği, Isengard’ın endüstriyel karanlığı... Tolkien, okuyucuyu Orta Dünya’nın hem en güzel hem en ürpertici köşelerine götürmeyi başarır.
Reklam
Reklam